اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر افسردگی و اضطراب مادران کودکان دارای اختلال های یادگیری

مقدمه: اهمیت مداخلات روان شناختی جهت کاهش افسردگی و اضطراب مادران کودکان دارای اختلال یادگیری افراد ضروری است. به نظر می رسد یکی از مداخلات موثر، روان درمانی مبتنی بر انگیزه باشد. هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر افسردگی و اضطراب مادران کودکان دارای اختلال های یادگیری بود. روش: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه مادران کودکان دارای اختلال یادگیری شهر زابل در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ که در مرکز توان بخشی کودمان با مشکلات ویژه یادگیری شهید صلواتیان زابل دارای پرونده بودند، تشکیل داد (۶۵ نفر). از این میان به روش نمونه گیری در دسترس، ۴۰نفر انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) جایدهی شدند. پرسشنامه نشانگان روان شناختی لاویبوند و لاویبوند (۱۹۹۵) و آموزش روان­درمانی انگیزشی صاحبدل (۱۳۹۸) ابزار پژوهش بودند. جهت تحلیل داده­ها، از آزمون تحلیل کوواریانس در نرم­افزار SPSS-۲۶ استفاده شد. یافته ­ها: یافته ها حاکی از این است که روان­درمانی انگیزشی بر افسردگی (۹۲/۸۳=F؛ ۰۰۱/۰>P) و اضطراب (۸۱/۱۴۹=F؛ ۰۰۱/۰>P) مادران دانش آموزان دارای اختلال یادگیری اثربخش است و سبب کاهش افسردگی و اضطراب می شود. نتیجه ­گیری: طبق نتایج روان­درمانی انگیزشی بر افسردگی و اضطراب مادران کودکان دارای اختلالات یادگیری اثربخش بود؛ لذا به کارگیری روان درمانی انگیزشی باهدف کاهش افسردگی و اضطراب مادران کودکان دارای اختلال یادگیری پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

Motivational psychotherapy ، depression ، anxiety ، mothers ، students with learning disabilities. ، درمان انگیزشی ، افسردگی ، اضطراب ، مادران ، اختلالات یادگیری