شناسایی مولفه های هوشمندسازی خلیج چابهار با رویکرد دلفی فازی

بنادر هوشمند، بنادری با کارایی بالا هستند که از فناوری اطلاعات و ارتباطات به منظور ارائه طیف گسترده ای از برنامه های کاربردی هوشمند استفاده می کنند و بهبودی مدیریت بندر، و متعاقبا رقابت پذیری و پایداری اقتصاد ملی را بهبود می بخشند. بنابراین کشورهای صاحب بنادر یا خلیج های کوچک و بزرگ، به منظور سرمایه گذاری درجذب کالا، مسافر و توسعه سرمایه برای ارائه خدماتی متمایز و کاهش ریسک و هزینه، می بایست به طور جدی در موضوع استفاده از فناوری-های نوین برای هوشمند سازی ورود نموده و در همه ارکان طرح های خود، امکان سنجی و پیاده سازی هوشمندسازی را مد نظر قرار دهند. بر این اساس هدف اصلی این پژوهش شناسایی مولفه های هوشمند سازی خلیج چابهار با رویکرد دلفی فازی می باشد. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا توصیفی- تحلیلی می باشد. با مطالعه ادبیات نظری و پیشینه تحقیق مولفه های هوشمندسازی خلیج، استخراج سپس به منظور وزن دهی و توافق روی شاخص-های شناسایی شده، پرسشنامه ای طراحی و شاخص های معرفی شده به صورت دو به دو توسط توسط نمونه ۳۱ نفری جامعه آماری تحقیق شامل خبرگان و مدیران بندر چابهار و تاسیسات و صنایع همجوار در خلیج چابهار مرتبط با موضوعات دریایی و آشنا به هوشمندسازی با هم مقایسه شده اند. مقایسه ها شاخص ها و تحلیل آنها با تکنیک دلفی فازی و برنامه SUPPER DECISION انجام شده است. یافته ها نشان دهنده آن است که مولفه های هوشمندسازی خلیج چابهار مشتمل بر هشت مولفه ی اصلی شامل مدیریت حمل و نقل، قوانین و مقررات، مدیریت منابع انسانی، پیش بینی آب و هوا، پیش بینی و تحلیل ترافیک، تکنولوژی و زیرساخت، ایمنی و امنیت و مدیریت اجرایی و ۳۵ مولفه فرعی می باشند.

کلیدواژه ها:

بندر هوشمند ، خلیج چابهار ، فناوری های اطلاعات ، مولفه های هوشمندسازی