مدیریت بهره وری انرژی بر روی کشتی ها با تاکید بر محاسبه شاخص شدت کربن (CII) Carbon Intensity Indicator

تولید ناخالص داخلی جهانی (GDP)، تجارت و فعالیت های بخش تولید ،محرک های کلیدی هستند که تقاضای انرژی در بخش حمل و نقل بین المللی را شکل می دهند. از آنجایی که اتخاذ معیارهای بهره وری انرژی energy efficiency (EE) در کشتیرانی بین المللی افزایش می یابد، پیوند تولید ناخالص داخلی، تجارت و تقاضای انرژی ممکن است به تدریج از هم جدا شود. با این حال، با توجه به نقش محوری حمل و نقل بین المللی در اقتصاد جهانی، EE دارای محدودیت هایی از نظر پتانسیل کاهش کربن است. از این رو نقش کلیدی انرژی های تجدیدپذیر در کربن زدایی این بخش خیلی مهم است.در دوره های قیمت پایین سوخت، بخش کشتیرانی توجه کمتری به مصرف انرژی خود می کند. با این حال، در طول دوره های قیمت بالای سوخت، بخش کشتیرانی خود را با مقررات بازار تطبیق می دهد. این یافته باعث می گردد تا پتانسیل EE غیرفعال در بخش حمل و نقل را آشکار کند. در واقع، در آینده نزدیک، کربن زدایی این بخش به اجرای سریع طراحی EE و اقدامات عملیاتی بستگی خواهد داشت. IMO برای مقابله و مدیریت مشکلات سوخت و کربن زدایی برنامه هایی همچون EEDI (شاخص طراحی بازده انرژی)، SEEMP (طرح مدیریت بهره وری انرژی کشتی).EEXI (شاخص کشتی های موجود بازده انرژی) EEOI (شاخص عملیاتی بازده انرژی) و CII (شاخص شدت کربن).با تمرکز بر بهبود وضعیت EE در سراسر کشتی ها ایجاد کرده است ، تمرکز اصلی در این نوشتار بر شاخص شدت کربن و الزامات قانونی و نحوه اجرایی نمودن این شاخص بر روی کشتی ها می باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت بهره وری انرژی ، شاخص عملیاتی انرژی ، شاخص شدت کربن ، CII ، دیجیتالی شدن ، کربن زدایی