اثربخشی شفقت درمانی بر توانایی کنترل تفکر منفی، خودکنترلی هیجانی و کاهش خود انتقادی در مادران دارای کودکان کم توان ذهنی

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی شفقت درمانی بر توانایی کنترل تفکر منفی، خودکنترلی هیجانی و کاهش خودانتقادی در مادران دارای کودکان کم توان ذهنی انجام شد. روش تحقیق نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل مادران دارای کودکان کم توان ذهنی شهر ارومیه در سال ۱۴۰۳ بود که از بین آن ها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد کنترل تفکر منفی، خودکنترلی هیجانی، و خودانتقادی بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که شفقت درمانی تاثیر معناداری بر افزایش توانایی کنترل تفکر منفی (F=۱۸.۲۳, p<۰.۰۰۱)، خودکنترلی هیجانی (F=۲۴.۱۸, p<۰.۰۰۱) و کاهش خودانتقادی (F=۳۳.۸۴, p<۰.۰۰۱) در گروه آزمایش داشته است. میانگین نمرات پس آزمون گروه آزمایش در متغیرهای کنترل تفکر منفی، خودکنترلی هیجانی و خودانتقادی به ترتیب به ۴۵.۸۰، ۴۰.۷۰ و ۳۰.۲۰ رسید، در حالی که میانگین نمرات گروه کنترل تغییر معناداری نشان نداد. این نتایج بیانگر اثربخشی بالای شفقت درمانی در بهبود سلامت روانی مادران این گروه آسیب پذیر است.

کلیدواژه ها:

اثربخشی شفقت درمانی ، توانایی کنترل تفکر منفی ، خودکنترلی هیجانی ، کاهش خود انتقادی ، مادران دارای کودکان کم توان ذهنی