رابطه خودباروی و رشد فردی با نوآوری شغلی و رضایت شغلی در کارمندان حوزه علم فناوری و اطلاعات

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه خودباروی و رشد فردی با نوآوری شغلی و رضایت شغلی درکارمندان حوزه علم فناوری و اطلاعات انجام شده است. نمونه این پژوهش که ۱۱۳ نفر از کارمندان شرکت پارسیان لین ارتباط (های وب) در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بودند، توزیع گردید. به منظور جمع آوری اطلاعات پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا (MSQ)، پرسشنامه ابتکار و نوآوری شغلی لودال و همکاران(۱۹۶۵)، پرسشنامه رشد فردی روبیتچک و همکاران (۲۰۱۲) و پرسشنامه خود باوری آزادی (۱۳۸۹) استفاده شد. داده های جمع آوری شده با آزمون های ضریب همبستگی پیرسون، واتسون و رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد، خودباوری بر نوآوری شغلی و رضایت شغلی کارمندان حوزه علم فناوری و اطلاعات تاثیر معناداری دارد. همچنین بررسی ها نشان داد، رشد فردی بر نوآوری شغلی و رضایت شغلی کارمندان حوزه علم فناوری و اطلاعات نیز موثر است. بنابراین بر طبق این تحقیق، پیشنهاد می شود که به منظور ارتقای نوآوری شغلی و رضایت شغلی کارمندان، مدیران به خودباوری و رشد فردی کارکنان بیشتر اهمیت داده و نوآوری شغلی و رضایت شغلی یکی از فعالیت های اصلی در سازمان ها در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

خودباوری ، رشد فردی ، نوآوری شغلی ، رضایت شغلی.