تکنولوژی انتقال درون تخمی مواد زیست فعال، ابزاری برای بهبود عملکرد طیور

صنعت طیور بخش اعظم پروتئین با کیفیت بالا و مواد مغذی ضروری انسان را تولید می کند. در سال ۲۰۱۷ صنعت طیور با تولید ۱۱۲ میلیون تن گوشت، ۳۷ درصد ازگوشت تولیدی در سطح جهانی را بخود اختصاص داد و برنامه ریزی شده در ۲۰۲۸ حدود ۳۳۱ میلیون تن گوشت تولید کند. این حجم از تولید بواسطه اصلاح نژاد وتولید سویه های جدید با توان تولیدی بالا و پیشرفت از لحاظ تغدیه و مدیریت و استفاده از ریز مغذی ها و آنتی بیوتیک های محرک رشد به ثمر رسیده است. در بسیاری از بازارهای جهانی لاشه جوجه های گوشتی در ۴۲ روزگی به بازار عرضه می گردد. با احتساب اینکه ۲۱ روز از زمان توسعه جنینی در داخل تخم سپری می شود لذا جوجه حدود ۳۳ درصد از زندگی خود را در داخل تخم می گذارند و توجه به این بخش از زندگی جوجه می تواند عملکرد بعداز هیچ را تحت تاثیر قراردهد. تغذیه داخل تخم مرغی به عنوان یک استراتژی مهم امروزه توسط محققین پیگیری می گردد. در مطالعات مختلف نشانداده شده است که انتقال داخل تخمی ترکیبات مختل باعث افزایش کیفیت جوجههای هیچ شده ، کاهش وزن کیسه زرده، افزایش وزن بدن در زمان هیچ و.دوره بعد از هیچ، کاهش تلفات،افزایش میزان لاشه، بهبود متابولیسم مواد مغذی، بهبود ساختار و مورفولوژی دستگاه گوارش، تغییر بافت خون، تغییر بیان ژن، بهبود ایمنی و حفاظت علیه باکتری های مضر دستگاه گوارش از طریق حذف رقابتی می شود. با توجه به مطالب ذکر شده ، در این مقاله سعی شده تا با مطالعه تحقیقات انجام شده وضعیت حال و اینده این تکنیک نوپا روشن گردد.

کلیدواژه ها:

تزریق ، تخم مرغ ، جوجه ، عملکرد