شیوع سرمی بروسلوز اسب در ایران: مرور نظام مند و متاآنالیز

بروسلوزیک بیماری مسری و مشترک بین انسان و دام است که عامل ایجاد آن گونه های بروسلااست . این بیماری در اسب عمدتا توسط گونه های بروسلا آبورتوس و بروسلا سوئیس ایجاد گرددمی . در تک سمیاناین عفونت معمولا همراه با نشانه درمانگاهی است . در اسب عمدتا با بورسیت ، تنوسینوویت و استئومیلیت همراه است . مطالعات اپیدمیولوژیکی بروسلوز در اسب اهمیت بسزایی دارند. هدف از انجام اینمطالعه ، تعیین شیوع سرمی بروسلوز در اسب های کشور است . دو نفر از پژوهشگران به صورت مستقل از هم بهمنظور دستیابی به مستندات فارسی و انگلیسی مرتبط ، بانک های اطلاعاتی داخلیو خارجی را جستجو کردند. برای جلوگیری از سوگرایی در مطالعه ، جستجو، انتخاب مطالعات، ارزیابی کیفی و استخراج دادهها توسط دو نفر از پژوهشگران به صورت مستقل از هم انجام گرفت . هرگونه اختلاف نظر بین دو پژوهشگر توسط نفر سوم مورد بررسی قرار گرفت . در مطالعه حاضر تعداد ۱۷ مطالعه با حجم نمونه ۳۰۳۲ راس اسب وارد آنالیزکمیشدند.شیوعسرمیکلیبروسلوز در اسب در ایران۵/۳ %(فاصله اطمینان %۹۵، ۳/۲ -۶/۴) برآورد گردید. با توجه به نواحی مورد بررسی در ایران بیشترین و کمترین شیوع سرمی به ترتیب در جنوب (۴/۹ %) و غرب (۱/۰ %) برآورد شده است . علی رغم شیوع سرمی اندک بروسلوز در جمعیت اسب در ایران، پیشنهاد می شود در برنامه های کنترل بروسلوز کشور احتمال آلودگی این میزبان دامی در مواجهه و تماس نزدیک با میزبانهای دامی ترجیحی ، در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

اپیدمیولوژی ، اسب ، ایران ، بروسلوز ، شیوع سرمی ، متاآنالی