بررسی نگرش بین نسلی به ارزش فرزندان (مورد مطالعه : شهروندان بالای ۱۸ سال شهر تبریز)

این پژوهش با هدف بررسی نگرش بین نسلی به ارزش فرزندان در بین شهروندان بالای ۱۸ سال شهر تبریز به انجام رسیده است ؛ روش پژوهش پیمایش و جامعه آماری آن شهروندان بالای ۱۸ سال شهر تبریز می باشند. حجم نمونه برابر با ۳۰۰ و شیوه نمونه گیری، خوشه ای چند مرحله ای می باشد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزار SPSS و از روشهای آماری در سطح توصیفی و استنباطی استفاده شده است ؛نتایج پژوهش حاکی از این است که میانگین ارزش فرزندان در بین نسل جوان ۷۰ درصد می باشد که بیشترین نگرش مثبت نسبت به ارزش کسب هویت با فرزندان است که ۸۸ درصد است و کمترین درصد در ارزش محدودیت ها و فرصت های از دست رفته می باشد که ۵۰ درصد می باشد؛ در مقابل در بررسی نتایج مربوط به نسل بزرگسال نیز می توان گفت ، میانگین ارزش فرزندان در بین نسل بزرگسال ۷۷ درصد می باشد که بیشترین نگرش مثبت نسبت به ارزش کسب هویت با فرزندان است که ۹۱ درصد است و کمترین درصد در ارزش محدودیت ها و فرصت های از دست رفته می باشد که ۵۹ درصد می باشد؛نتایج تحقیق نشان می دهد که در بین نسل جوان میانگین ارزش فرزندان نسبت به نسل بزرگسال پایین است و باید با راهکارهایی موثر در راستای تشویق زوجهای جوان به فرزندآوری، نسبت به حل معضل پیری جمعیت و کاهش روزافزون جمعیت جوان در کشور اقداماتی مثبت انجام داد.

کلیدواژه ها:

نگرش بین نسلی ، ارزش فرزندان ، باروری ، نسل جوان ، کسب هویت