تاثیر رابطه دوستانه و دلسوزانه معلم و دانش آموز و تاثیر آن بر افزایش انگیزه تحصیلی

می توان گفت که عامل تدریس پل ارتباطی معلم، دانش آموز و محتوای درسی میباشد. البته در این خصوص باید گفت که معلمان در تدریس همیشه روش ثابتی نداشته اند بلکه به مرور زمان و ظهور مکاتب فلسفی و روانشناسی نقش آنها در کلاسهای درسی و نوع رفتار و برخوردشان با دانش آموزان تغییر کرده است بطوری که در جریان تکوین روشهای تدریس همیشه مواردی از اینکه معلم عامل مسلط باشد و آمرانه رفتار کند یا نگرش آزادمنشانه و روابط دوستانه بین معلم و دانش آموز حاکم باشد و یا معلم از رویه عدم مداخله طرفداری نماید وجود داشته است یکی از مهم ترین اصول روانشناسی تربیتی این است که آموزگاران نمی توانند صرفا به دانش آموزان آگاهی بدهند، دانش آموزان باید آگاهی را در ذهن خودشان بسازند. آموزگاران می توانند نردبانی را در اختیار دانش آموزان قرار دهند که به درک عالی تر منتهی می-شود، اما دانش آموزان خودشان باید از این نردبان بالا روند .همچنین رویکردهای سازه نگر معتقدندکه آگاهی فرایند است و یادگیرنده ها باید به صورت فردی و فعالانه اطلاعات پیچیده را کشف کنند تا آنها را متعلق به خودشان سازند. بنابراین ضمن تاکید بر اهمیت و نقش اساسی ارتباط در جریان تدریس میتوان اذعان داشت فرایند ارتباط انسانی در کلاس بدون عوامل مزاحم نیست و در بسیاری از مواقع براحتی برقرار نمی شود و حتی ارتباط برقرار شده قابل تداوم نیست و همین نگرانی مربیان را به سوی توجه بیشتر و عمیق تری نسبت به فرآیند ارتباط، الگوی ارتباطی در کلاس و عوامل مخل در فرآیند ارتباط سوق می دهد.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، اطلاعات ، تدریس ، فرآیند ارتباط ، درویکرد ، روانشناسی تربیتی