بررسی نقش واسطه ای انسجام عاطفه در رابطه بین تجربیات ناگوار کودکی و رفتارهای پرخاشگرانه بزرگسالی

مقدمه: با توجه به پیامدهای مخرب پرخاشگری برای فرد و جامعه و اهمیت شناسایی عوامل تاثیرگذار، پژوهش حاضر به بررسی نقش میانجی ادغام عاطفه در رابطه بین تجارب نامطلوب دوران کودکی (ACEs) و پرخاشگری پرداخت.مواد و روش ها: در یک مطالعه مقطعی تحلیلی، ۲۸۸ بزرگسال از جامعه عمومی ایران در سال ۱۳۹۱ انتخاب شدند که به فرم کوتاه پرسشنامه ترومای دوران کودکی، پرسشنامه رفتارهای پرخطر، تکانشی و خود تخریبی و پرسشنامه پاسخ دادند. فرم کوتاه فهرست ادغام تاثیر داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، آزمون z فیشر و مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و Mplus-۸ تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: بین مولفه های پرخاشگری و یکپارچگی عاطفه (از r= -۰.۳۶ تا r= -۰.۰۱، P<۰.۰۱) و همبستگی مثبت بین پرخاشگری و ACE (از r=۰.۲۹ تا r=۰.۴۸، P<۰.۰۱) همبستگی منفی وجود داشت. مدل پیشنهادی به خوبی با داده ها مطابقت دارد (RMSEA= ۰.۰۷، SRMR= ۰.۰۴، CFI= ۰.۹۵، TLI= ۰.۹۳). ACE ها پرخاشگری را هم به طور مستقیم (۴۲/۰β=، ۰۱/۰P<) و هم به طور غیرمستقیم از طریق کاهش یکپارچگی عاطفه (۱۲/۰β=، ۰۱/۰ P<) تحت تاثیر قرار دادند. همچنین ۳۴ درصد از کل واریانس ادغام عاطفی و ۳۲ درصد از کل واریانس پرخاشگری توسط مدل تبیین شد.نتیجه گیری: بر اساس یافته ها، تجارب نامطلوب دوران کودکی با کاهش ادغام عاطفی، پرخاشگری را به طور مستقیم و غیرمستقیم افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، ترومای دوران کودکی ، تنظیم هیجان