مسئولیت بین المللی دولت های منشا بیماری کووید-۱۹ در قبال شیوع جهانی آن

بیماری هایی با قابلیت همه گیری، ابعاد بسیار متنوعی را پیش روی جامه بین المللی می گشایند. کرونا، مانند برخی واژگان یونانی، دوسرمعنا دارد؛ هم تاج و هم هاله. اکنون جهان گیر است و تاج جهان شده و هم چیز را به هاله خود کشانده است. بررسی مسئولیت بین المللی دولت ها اعم از دولت منشا و دولت های میزبان این بیماری خانمان سوز در حقوق بین الملل به عنوان یک دغدغه اساسی مطرح بوده است. روش گردآوری تحقیق در این پژوهش، با عنایت به جنبه های مفاهیم و داده های موجود، در وهله اول شیوه اسنادی (کتابخانه ای) بوده است که با رویکرد تحلیلی و توصیفی، در راستای پاسخ به این سوال اصلی برآمده است که مسئولیت بین المللی دولت ها در قبال شیوع بیماری های همه گیر به ویژه کووید ۱۹، چگونه محقق خواهد شد؟ در این راستا پژوهشگر به این نتیجه دست یافته است که فارغ از مجری بودن نسبی مبانی نظری مسئولیت بین المللی دولت ها در حقوق بین الملل در این خصوص، چنانچه دولت چین به عنوان طبیعی ترین عامل شیوع ویروس، طبق مقررات مذکور به تعهدات و وظایف خود عمل می کرد، امروز با روند تصاعدی گسترش این ویروس رو به رو نبودیم؛ البته اقدامات سایر دولت ها نیز در این باره قابل تامل است و بحث مسئولیت مشترک را در این ادبیات دست می دهد؛ علاوه بر پرداختن به ابعاد مبنایی موضوع، از دید اثباتی نیز طرح دعوای در دیوان بین المللی دادگستری، امکان سنجی گردیده است.

کلیدواژه ها:

مسئولیت بین المللی ، کرونا ویروس ، بیماری های همه گیر ، مسئولیت مشترک ، اقدامات مقتضی