اثر بخشی تمرینات هاپینگ بر بهبود سرعت مهارت دریبل و دانش فراشناختی کودکان مدارس فوتبال کشور ترکیه

هدف پژوهش حاضر اثربخشی تمرینات هاپینگ بر بهبود سرعت دریبل و دانش فراشناختی کودکان مدارس فوتبال ترکیه بود.۳۰ پسر از مدارس فوتبال آنکارا در رده سنی ۷ تا ۱۰ سال انتخاب شدند. پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون در ۲ گروه کنترل و هاپینگ انجام شد. برای ویژگی های فراشناختی از پرسشنامه (MCQ-C) استفاده شد. برای آزمون دریبل فوتبال، شاخص هایی مانند تعداد گام های برداشته شده بین هر تماس با توپ، موقعیت سر و چشم ها، موقعیت توپ و سرعت حرکت اندازه گیری شد. امتیاز بین ۰ تا ۱۶وامتیازات از ۱۰ تا ۱۶ نشان دهنده مناسب بودن توانایی دریبل فوتبال است. برنامه ۸ هفته ای هاپینگ شامل هاپینگ به طرفین، به جلو و عقب، با حرکت به جلو، به شکل مربع، زیگزاگ و به شکل ۸ (۱۳-۱۵) می باشد. آزمودنی ها بین هر تمرین ۲ دقیقه استراحت می کنند و سپس تمرینات را ادامه می دهند (۱۶).تمرین شامل ۳ جلسه در هفته با حجم تمرین ۷۰ تا ۱۳۰ تماس پا با زمین میباشد(۱۷-۱۸) طبق تحقیقات قبلی سرعت تمرین ۲ هرتز درنظر گرفته شد که توسط مترونوم ریتم انجام شد. برای آزمون فرضیه ها از آزمون کوواریانس استفاده شد و نتایج با نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ تحلیل شد.نتایج نشان داد که ۸ هفته تمرین هاپینگ باعث بهبود دریبل فوتبال و فراشناختی کودکان گروه تجربی شد (۰۵/۰p<) و در گروه کنترل تفاوت معنی داری مشاهده نشد (۰۵/۰p>). بنابراین می توان نتیجه گرفت که هاپینگ می تواند دانش فراشناختی و مهارت دریبل فوتبال در کودکان را بهبود بخشد

کلیدواژه ها:

تمرینات هاپینگ ، دانش فراشناختی ، مدارس فوتبال