ارتقای زیست پذیری کالبدی - اجتماعی در بافت فرسوده بخش مرکزی کلانشهر تهران

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 405

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICARCAU02_195

تاریخ نمایه سازی: 4 آذر 1403

چکیده مقاله:

در پژوهش حاضر با رویکرد زیست پذیری کالبدی - اجتماعی به تحلیل وضعیت حاکم بر بافتهای فرسوده شهری بخش مرکزی تهران واقع در منطقه ۱۲ تهران با تاثیر پذیری از شاخصهای کالبدی - اجتماعی پرداخته شده است . هدف از مطرح نمودن شاخصهای کالبدی - اجتماعی در بافتهای فرسوده شهری این است که علاوه بر شناخت وضعیت حاکم بر وضعیت زیست پذیری بافت فرسوده به تحلیل عوامل اثرگذار زیست پذیری بافت فرسوده بپردازد. در این پژوهش از روش توصیفی و تحلیلی ، روش تحلیل و استدلال منطقی استفاده شده است که بر پایه روش تحلیل ساختاری استوار است . جهت تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار میک مک استفاده شده است . جهت شناسایی شاخص ها و ارزیابی آنها، از روش دلفی و مصاحبه جهت اخذ نظرات تصمیم گیران و متخصصان استفاده شده است . جامعه آماری جهت انجام مدل دلفی از طریق نمونه گیری هدفمند انتخاب شدهاند که شامل ۲۵ نفر از متخصصین در حوزه زیست پذیری ، بافت فرسوده و مدیریت کلانشهر تهران است . با توجه به نتایج مدل دلفی و تحلیل ساختاری ، ۶ نیروی پیشران تعیین کننده و تاثیر گذار شامل : دسترسی به فضاهای تفریحی با وزن ۸۰۵,۰، دسترسی به خدمات رفاهی و آموزشی با وزن ۸۰۱,۰، دسترس پذیری اورژانس و خدمات پزشکی و بهداشتی با وزن ۷۵۹,۰، وضعیت کیفیت بصری بافت فرسوده با وزن ۷۱۳,۰، میزان دسترسی به حمل و نقل عمومی با وزن ۷۰۲,۰ و وضعیت روشنایی فضاهای عمومی با وزن ۶۵۲,۰ به طور مستقیم بر ارتقای زیست پذیری کالبدی - اجتماعی در بافت فرسوده بخش مرکزی کلانشهر تهران تاثیر گذار هستند. همچنین ۹ نیروهای پیشران ریسک شامل : اعتماد و انسجام اجتماعی با وزن ۷۹۲,۰، میزان اعتماد به مردم محله با وزن ۶۵۰,۰، احساس هویت با وزن ۶۴۵,۰، نظارت غیررسمی در شب از طریق تنوع کاربریها با وزن ۶۱۲,۰، رضایت از وجود فضای حضور برای سالمندان با وزن ۵۵۳,۰، ناهنجاری اجتماعی با وزن ۴۵۸,۰، رضایت از وجود کیفیت فضاهای اوقات فراغت برای جوانان با وزن ۳۹۸,۰، احساس امنیت شهروندان با وزن ۳۷۰,۰و امنیت تردد پیاده و سواره در شب با وزن ۳۶۱,۰ به صورت غیر مستقیم بر ارتقای زیست پذیری کالبدی - اجتماعی در بافت فرسوده بخش مرکزی کلانشهر تهران، موثر هستند. در واقع ارتقای زیست پذیری کالبدی - اجتماعی در بافت فرسوده بخش مرکزی کلانشهر تهران از طریق ۶ نیروی پیشران اصلی و ۹ نیروی پیشران ریسک به عنوان عوامل ثانویه متاثر می شود.

نویسندگان

صبا کاکاوند

کارشناسی ارشد طراحی شهری موسسه نبی اکرم تبریز