رابطه تفکر جنایی با همدلی در زنان زندانی دارای اختلال شخصیت ضد اجتماعی

این پژوهش با هدف بررسی رابطه تفکر جنایی با همدلی در زنان زندانی دارای اختلال شخصیت ضد اجتماعی، انجام گرفت. روش پژوهش، به لحاظ روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل کلیه زنان زندانی دارای اختلال شخصیت ضد اجتماعی شهر اصفهان بودکه حداقل یک سال از محکومیت آن ها می گذرد. در این پژوهش از روش نمونه گیری تصادفی هدفمند استفاده شد، بدین صورت که در مرحله اول از بین تعداد کل زنان زندانی در فاصله بهار و تابستان ۱۴۰۲، پس از اجرای مصاحبه بالینی و اجرای آزمون میلون ۳، تعداد افرادی که تشخیص اختلال شخصیت ضد اجتماعی گرفتند به عنوان گروه هدف و با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند که تعداد آنها ۱۲۸ نفر بود و جهت شرکت در پژوهش به پرسشنامه-های پژوهش شامل پرسشنامه بالینی چند محوری میلون۳ (مارنات، ۲۰۰۳)، پرسشنامه فهرست واکنش های بین فردی ( دیویس، ۱۹۸۳) و پرسشنامه تفکر جنایی (گلین والترز، ۱۹۹۵) پاسخ دادند. یافته های پژوهش نشان داد که میزان ضریب تاثیر متغیر تفکر جنایی بر همدلی برابر با ۰/۱۵۵- و نمره تی برآورد شده برابر با ۱/۹۹۱ می باشد (۰/۰۵>P). لذا با توجه به آن که نمره تی برآورد شده بزرگتر از ۱/۹۶ بوده و سطح معنی داری مسیر تفکر جنایی بر همدلی برابر با ۰/۰۴۷ برآورد گردید؛ لذا رابطه بین رابطه تفکر جنایی با همدلی تایید گردید.

کلیدواژه ها:

تفکر جنایی ، همدلی ، زنان زندانی دارای اختلال شخصیت ضد اجتماعی