رویکرد شهرهای اسفنجی برای تحقق پایداری منابع آبی در شهرهای کویری

این مقاله به بررسی مفهوم «شهر اسفنجی» و پیشنهاد آن به عنوان یک راه حل پایدار برای شهرهای کویری پرداخته است. شهرهای کویری با چالش های جدی مانند کمبود آب، آلودگی و تغییرات اقلیمی مواجه هستند که رفع این مشکلات ضروری است. طراحی شهرهای اسفنجی با رویکرد جذب و نگهداشت آب باران می تواند به بهبود کیفیت زندگی ساکنان و جلوگیری از آلودگی کمک کند. اهمیت این موضوع در کاهش اثرات منفی بحران های آبی و ارتقاء تاب آوری شهری نهفته است. در این پژوهش، از روش تحلیلی- توصیفی و مرور ادبیات موجود در زمینه شهرهای اسفنجی استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که پیاده سازی اصول این نوع طراحی شهری با بهره گیری از فناوری های نوین، آموزش ساکنان و استفاده از مصالح نفوذپذیر، می تواند به کنترل آب و بهبود منابع آبی در شهرهای کویری کمک کند. همچنین، تجربه موفق شهرهای دیگر در این زمینه می تواند به عنوان الگویی برای توسعه پایدار در این مناطق مطرح شود. این مقاله ضرورت توجه به شهرهای اسفنجی را به عنوان ابزاری کلیدی در راه حل های مدیریت منابع آبی شهری مورد تاکید قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

شهر اسفنجی ، شهر کویری ، راهکارهای طراحی شهری