بررسی رابطه خود ادراکی و عزت نفس دانش آموزان

در این مقاله مروری، به بررسی رابطه بین خودادراکی و عزت نفس در دانش آموزان پرداخته می شود. خودادراکی، که شامل شناخت و نگرش فرد نسبت به خود است، نقش مهمی در شکل گیری هویت و اعتماد به نفس فردی دارد. از سوی دیگر، عزت نفس به ارزیابی کلی و احساس ارزشمندی نسبت به خود اطلاق می شود و ارتباط مستقیمی با سلامت روان، پیشرفت تحصیلی و تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارد. در این پژوهش، ابتدا تعاریف مفاهیم خودادراکی و عزت نفس و نیز نظریه های مرتبط با این دو مفهوم مورد بررسی قرار می گیرد. سپس، پژوهش های مختلفی که به عوامل موثر بر این دو متغیر و نیز اثرات متقابل آن ها پرداخته اند، تحلیل می شود. مطالعات نشان می دهند که محیط خانوادگی، تعاملات اجتماعی و محیط آموزشی نقش بسزایی در تقویت یا تضعیف خودادراکی و عزت نفس دارند. به ویژه، حمایت اجتماعی، تشویق و ارزیابی مثبت از سوی معلمان و همسالان می تواند بهبود عزت نفس و خودادراکی دانش آموزان را به دنبال داشته باشد. همچنین، عزت نفس بالا معمولا با خودادراکی مثبت همراه است که در نهایت منجر به ارتقای انگیزه تحصیلی و افزایش سلامت روان می شود. این مقاله با هدف ارائه بینشی جامع از رابطه خودادراکی و عزت نفس، راهکارهایی عملی برای معلمان و والدین پیشنهاد می دهد تا بتوانند محیطی حمایتی برای رشد این دو جنبه کلیدی در دانش آموزان فراهم کنند. در پایان، پیشنهاداتی برای پژوهش های آتی در راستای بررسی عمیق تر و مداخله های موثرتر ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

انگیزه ، عزت نفس ، خود ادراکی ، دانش آموزان