استفاده از روش های تدریس فعال در آموزش شیمی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 375

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EDPNU01_1106

تاریخ نمایه سازی: 4 آذر 1403

چکیده مقاله:

استفاده از روش های تدریس فعال در آموزش شیمی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، تاثیرات قابل توجهی بر یادگیری دانش آموزان دارد. این روش ها که شامل تکنیک هایی مانند بحث های گروهی، یادگیری مبتنی بر مسئله، آزمایش های تعاملی و یادگیری مبتنی بر پروژه می باشند، دانش آموزان را از حالت منفعل به یادگیرندگان فعال تبدیل کرده و درک عمیق تری از مفاهیم پیچیده شیمی ایجاد می کنند.این مقاله به بررسی تاثیرات و مزایای استفاده از روش های تدریس فعال در درس شیمی می پردازد. روش پژوهش، مطالعه ای ترکیبی از نوع توصیفی-تحلیلی و استفاده از منابع معتبر علمی است که به بررسی یافته های اخیر در زمینه اثرگذاری روش های تدریس فعال می پردازد. نتایج مطالعات نشان می دهند که این روش ها به طور قابل توجهی انگیزه ی یادگیری دانش آموزان را افزایش داده و بهبود مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت، و توانایی حل مسئله را به دنبال دارند.یافته ها همچنین حاکی از آن است که استفاده از رویکردهای فعال در کلاس های شیمی، مشارکت دانش آموزان را افزایش داده و به تقویت روابط مثبت بین معلمان و دانش آموزان کمک می کند. این امر به ویژه در مفاهیم انتزاعی شیمی مانند ساختار اتمی، تعادل شیمیایی، و ترمودینامیک از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا این موضوعات غالبا برای دانش آموزان چالش برانگیز هستند. از سوی دیگر، روش های تدریس فعال می توانند باعث کاهش اضطراب دانش آموزان نسبت به یادگیری شیمی شده و فضایی فراهم کنند که در آن اشتباه کردن به عنوان بخشی از فرایند یادگیری پذیرفته شود.در این مقاله، همچنین چالش ها و محدودیت های اجرای این روش ها بررسی شده است. از جمله محدودیت های اصلی می توان به کمبود زمان برای آماده سازی محتوا، نیاز به آموزش معلمان برای به کارگیری این روش ها، و محدودیت های فیزیکی و تجهیزاتی در مدارس اشاره کرد. پیشنهاد می شود برای غلبه بر این چالش ها، برنامه های آموزشی ویژه ای برای معلمان طراحی شود و سیاست گذاری های مناسب برای تجهیز کلاس ها و کاهش موانع اجرایی صورت گیرد.در نتیجه، یافته های این مقاله نشان می دهد که استفاده از روش های تدریس فعال، ابزاری ارزشمند برای بهبود کیفیت آموزش شیمی است و می تواند به ارتقای درک دانش آموزان از مفاهیم علمی و افزایش علاقه مندی آنان به این درس کمک کند. اجرای گسترده تر این رویکردها نیازمند حمایت های سازمانی، سرمایه گذاری در آموزش معلمان، و توجه به شرایط خاص مدارس است.

نویسندگان

الهام رضا پور

دکتری شیمی آلی دانشگاه بیرجند