مقایسه اثربخشی زوجدرمانی مبتنی بر شفقت (CFT) با زوجدرمانی هیجانمدار (EFT) بر ایمنی سبک دلبستگی و همدلی هیجانی زوجین

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی زوج درمانی مبتنی بر شفقت (CFT) و زوج درمانی هیجان مدار (EFT) بر ایمنی سبک دلبستگی و همدلی هیجانی زوجین انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روان درمانی شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود که با مشکلات زناشویی مواجه بودند. نمونه پژوهش شامل ۴۵ زوج (۹۰ نفر) بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه ۱۵ زوجی (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) گمارده شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه سبک دلبستگی بزرگسال کولینز و رید (۱۹۹۰) و پرسشنامه همدلی هیجانی متزودی و همکاران (۲۰۰۱) استفاده شد. گروه آزمایش اول تحت ۱۲ جلسه زوج درمانی مبتنی بر شفقت (CFT) و گروه آزمایش دوم تحت ۱۲ جلسه زوج درمانی هیجان مدار (EFT) قرار گرفتند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که هر دو رویکرد درمانی در مقایسه با گروه کنترل، به طور معناداری باعث افزایش ایمنی سبک دلبستگی و همدلی هیجانی در زوجین شدند. تفاوت معناداری بین دو گروه آزمایش در متغیرهای وابسته مشاهده نشد و هر دو رویکرد به یک اندازه موثر بودند. نتایج در مرحله پیگیری دو ماهه نیز پایدار بود. با توجه به یافته ها، هر دو رویکرد زوج درمانی مبتنی بر شفقت (CFT) و زوج درمانی هیجان مدار (EFT) مداخلات موثری برای بهبود ایمنی سبک دلبستگی و همدلی هیجانی در زوجین هستند و مشاوران و درمانگران می توانند با توجه به ویژگی های مراجعان از این رویکردها استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: زوج درمانی مبتنی بر شفقت ، زوج درمانی هیجان مدار ، ایمنی سبک دلبستگی ، همدلی هیجانی ، زوجین