بهینه سازی امکانی مسئله ردیابی شاخص: مطالعه موردی در بورس اوراق بهادار

در این مقاله سعی شده است بر ای رهایی از پیچیدگی های محاسباتی مدل های ریاضی کلاسیک انتخاب سبد ردیاب شاخص و چالش هایمرتبط با تخمین بازده دارایی های بازار سهام، مدلی کارا برای ردیابی شاخص بورس اوراق بهادار تهران ارائه گردد. در مدل پیشنهادی جهتواقعی نمودن شرایط سرمایه گذاری محدودیت هایی بر ای گردش مالی و آستان ههای خرید در نظر گرفته شده است. علاوه بر این، مدل بااستفاده از رویکرد برنامه ریزی امکان ی محدودیت شانسی جهت مقابله با عدم قطعیت پارامترهای مدل شامل ضرایب همبستگی بین جفتسهم ها و اندازه سبد توسعه داده شده است. یافته ها نشان می دهد که مدل ارائه شده توانسته است با کوچک ترین اندازه سبد ردیاب به مقادیربسیار بهتری برای نسبت میانگین بازده به انحراف معیار خطای ردیابی برای داده های خارج از نمونه در حالت غیرقطعی دست یابد. همچنیننتایج حاصله نشان میدهد که در سطح اطمینان پایین تر میتوان با ریسک کمتر، سود بالاتری را از سبد سهام انتخاب شده بدست آورد.

کلیدواژه ها:

ردیابی شاخص ، برنامه ریزی امکانی ، محدودیت شانس ، بهینه سازی ، مدل ریاضی ، بورس اوراق بهادار تهران