بررسی و تحلیل کنشگری های شخصیت حسنک وزیر در تاریخ بیهقیبا رویکرد به روان شناسی مثبت نگر مارتین سلیگمن

در بسیاری از داستان های تاریخ بیهقی می توان نمودی از روان شناسی مثبت گرا را واکاوی کرد. مارتین سلیگمن به عنوان یکی از چهره های اصلی جریان روان شناسی مثبت گرا نظریه ای را مطرح کرده است که برای تحلیل متون نثر ادب فارسی نیز، به کار می رود. در پژوهش حاضر با تکیه بر منابع کتابخانه ای و روش توصیفی- تحلیلی به بازنمایی کنش و منش حسنک در تاریخ بیهقی با رویکرد به آرای سلیگمن پرداخته شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد حسنک در کنش های خود پیش و پس از رسیدن به وزارت، همواره شاخصه های «خرد»، «شجاعت»، «عدالت»، «انسانیت»، «خویشتن داری» و «تعالی» را بروز داده است. در رفتار او هر سه بعد شجاعت فیزیکی، اخلاقی و روان شناسی دیده می شود. در ارتباط با عدالت، دغدغه مندی او نسبت به همه مردم نمود دارد. بر این اساس، از اولین اقدامات او بعد از رسیدن به وزارت، تلاش برای رشد سطح رفاه مردم بوده است. اصلی ترین نمود تعالی در شخصیت حسنک، در ماجرای به دار آویختن او دیده می شود.

کلیدواژه ها:

تاریخ بیهقی ، حسنک وزیر ، روان شناسی مثبت گرا ، مارتین سلیگمن