کاربرد روان شناسی مثبت گرای مارتین سلیگمن در تحلیل میان رشته ای متون تاریخی- ادبی نثر فارسی

نظام های فکری و مذهبی همواره در پی پاسخ به این سوال بوده است که انسان چگونه می تواند به موفقیت و شادکامی دست یابد؟ مگر نیستند انسان های موفق بسیار، اما ناخشنود و ناشاد؟ مطالعات حکایت از آن دارد که بدون تغییر نگرش و سبک زندگی بهبود وضعیت، بسیار سخت است. اما می توان با استفاده از ظرفیت های علوم مختلف، به کمک فهم بیشتر ادبیات رفت. از جمله این علوم ، روان شناسی و خصوصا روان شناسی مثبت گرا برپایه دیدگاه های مارتین سلیگمن است که می تواند به تغییر نگرش انسان ها کمک کند. در این میان، متون نثر فارسی از جمله تاریخ بیهقی که یکی از بزرگ ترین و اثرگذارترین آثار نثر فارسی است از جنبه های مختلفی قابلیت بررسی و پژوهش دارد. چرا که در بسیاری از شخصیت های داستان های آن می توان نمودی از روان شناسی مثبت گرا را واکاوی کرد. مارتین سلیگمن به عنوان یکی از چهره های اصلی جریان روان شناسی مثبت گرا نظریه ای را مطرح کرده است که برای تحلیل متون نثر ادبی نیز، به کار می رود. روش گردآوری اطلاعات در این پژوهش کتابخانه ای و روش تحلیل داده ها نیز عمدتا کیفی و کمی است. طی این پژوهش در بعضی از شخصیت های متن های تاریخی- ادبی، بسامد بالای فضایل اخلاقی( خرد، عدالت، شجاعت، انسانیت ، تعالی و خویشتن داری) مشاهده می شود. طبق این نظریه هرگاه شخصیت های داستانی این مقوله ها را در ابعاد مختلف زندگی خود به کار گرفته اند، عملکرد بهتری داشته اند و شادکامی را برای خود و مردم به ارمغان آورده اند.

کلیدواژه ها:

متون تاریخی- ادبی ، تاریخ بیهقی ، مارتین سلیگمن ، روان شناسی مثبت گرا.