رابطه سبک های یادگیری و سلامت روانی در دانش آموزان: مطالعه ای کاربردی

رابطه بین سبک های یادگیری و سلامت روانی در دانش آموزان یکی از موضوعات مهم در زمینه روانشناسی آموزشی است که می تواند تاثیر زیادی بر کیفیت یادگیری و وضعیت روانی دانش آموزان داشته باشد. تحقیقات مختلف نشان داده اند که سبک های یادگیری فردی می توانند بر میزان استرس، اضطراب، و سایر عوامل روان شناختی تاثیرگذار باشند و در نتیجه بر سلامت روانی دانش آموزان اثرگذارند (جعفری، ۱۳۹۸؛ رستمی، ۱۳۹۹). سبک های یادگیری به الگوهایی اطلاق می شود که افراد در فرآیند یادگیری از آن ها استفاده می کنند و این الگوها می توانند شامل سبک های دیداری، شنیداری، حسی، و تحلیلی باشند (رضایی، ۱۴۰۰). دانش آموزانی که از سبک های یادگیری مناسب برای خود استفاده می کنند، معمولا با اضطراب و استرس کمتری مواجه می شوند و به طور کلی از سلامت روانی بهتری برخوردار هستند (حسینی و همکاران، ۱۳۹۷). از طرفی، سبک های یادگیری نادرست یا نامناسب می توانند منجر به افزایش مشکلات روانی نظیر افسردگی، اضطراب و کاهش اعتماد به نفس شوند (احمدی و کریمی، ۱۳۹۸). این مطالعه به بررسی تاثیر سبک های یادگیری بر سلامت روانی دانش آموزان در مقطع متوسطه پرداخته است. نتایج نشان می دهند که سبک های یادگیری فردی ارتباط معناداری با سلامت روانی دارند و استفاده از سبک های متناسب با ویژگی های فردی می تواند به بهبود وضعیت روانی و تحصیلی دانش آموزان کمک کند (موسوی و سلطانی، ۱۴۰۰). یافته های این تحقیق می تواند به معلمان و روان شناسان آموزشی کمک کند تا استراتژی های بهتری برای ارتقای سلامت روانی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان طراحی کنند.

کلیدواژه ها:

سلامت روانی ، دانش اموزان ، معلمان ، رواشناسان ، تحصیل