اقدام پژوهی: «چگونه توانستم با روش انگیزشی پیشرفت تحصیلی دانش آموز پایه سوم ( پرخاشگر) را تسهیل نمایم »

امروزه حضور فعال و مشارکت ، کیفیت آموزشی و یادگیری را بهبودمی بخشد. در حالی که تمرکز بر نقش معلم و محتوای درس هم چنان مهم است ، تشویق دانش آموزان به حضور فعال در کلاس درس تکنیکی موثر برای ایجاد محیط آموزشی پویا و پر بار است.مشکلات رفتاری در دانش آموزان یک مقوله اجتماعی است که به شکل گسترده از سوی جامعه شناسان مورد مطالعه قرار گرفته است . مشکلات رفتاری در دانش آموزان می تواند به اختلالات یادگیری برای دانش آموزان وآسیب های جدی برای خانواده ها ، مدرسه و جامعه بینجامد .پژوهش حاضر، به منظور رفع مشکل یکی از دانش آموزان پایه سوم دبستان شهید عبدالله پور صورت گرفته است . در این مطالعه به بررسی انگیزه ناکافی این فراگیر به حضور در کلاس پرداخته شده است. هدف ،هدایت دانش آموز در جهت رفع این مشکل و ایجاد علاقه و انگیزه بیشتر به حضور در مدرسه بوده است.پژوهش حاضر، پژوهش کیفی و از نوع اقدام پژوهی است . داده ها از طریق صحبت با اولیاء دانش آموز ، مشاهده و مطالعه ی مقالات مرتبط صورت گرفته است که نتیجه ی جمع آوری اطلاعات ،عدم اعتماد به نفس ، کم رویی ، پرخاشگری ، نداشتن انگیزه کافی در دانش آموز تشخیص داده شد . در مرحله بعد راهکارهای مناسب ارائه شد. نتایج نشان داد دانش آموزی که علاقه ی اندکی به کلاس داشت ، حاضر به پاسخگویی درس نبود ، در کار گروهی فعالیت نمی کردو پرخاشگری انجام می داد ، بهبود پیدا کرده و بهتر شده است . با دوستانش در کلاس رابطه صمیمی پیدا کرد و شور و اشتیاق او برای حضور در مدرسه بیشتر شده است .

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، انگیزش ، پرخاشگری