بررسی تاثیر دوره ادغام یافته استدلال بالینی در نورولوژی بر میزان رضایت و تفکر تشخیصی دانشجویان پزشکی

هدف: این مطالعه با هدف بررسی تاثیر یک دوره ادغام یافته استدلال بالینی در نورولوژی بر میزان رضایت و تفکر تشخیصی دانشجویا پزشکی طراحی و انجام شد.روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی، ۳۷ دانشجوی پزشکی (۱۷ مرد و ۲۰ زن) از مقاطع استاژری و اینترنی شرکت کردند. سطح ادغام در این دوره آموزشی براساس نردبان هاردن در پله هفتم، یعنی همبستگی (correlation) بود و شامل تم های نورولوژی، رادیولوژی، نوروسرجری و عفونی بود. ارزیابی دانشجویان قبل و بعد از دوره با استفاده از نسخه فارسی پرسشنامه تفکر تشخیصی Diagnostic Thinking Inventory (DTI) و پرسشنامه رضایت سنجی انجام شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ و با استفاده از Paired samples T test تحلیل شدند.نتایج: میانگین نمرات شرکت کنندگان دوره به پرسشنامه post test نسبت به pre test، ۱۳.۳۰±۳۰.۰۴ افزایش داشت. که نتایج نشان داد دوره ادغام یافته به طور معناداری باعث بهبود مهارت های تفکر تشخیصی دانشجویان شده و p-value داده ها برابر با ۰.۰۱۱ بود. همچنین میزان رضایت دانشجویان از این روش آموزشی ۸۰.۸۵ درصد بود.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که استفاده از دوره های ادغام یافته استدلال بالینی در آموزش نورولوژی می تواند به بهبود مهارت های تفکر تشخیصی و افزایش رضایت دانشجویان پزشکی منجر شود. پیشنهاد می شود که دانشکده های پزشکی، اجرای چنین دوره هایی را در برنامه های آموزشی خود در نظر بگیرند.

کلیدواژه ها:

استدلال بالینی ، آموزش ادغام یافته ، نورولوژی ، تفکر تشخیصی ، آموزش پزشکی