نقش انحراف از قرارداد روانشناختی در قصد ترک خدمت معلمان با میانجی گری بدبینی سازمانی

هدف پژوهش بررسی نقش انحراف از قرارداد روانشناختی در قصد ترک خدمت معلمان با میانجی گری بدبینی سازمانی بود. جامعه پژوهش کلیه معلمان مدارس متوسطه دوم شهرستان کرمانشاه به تعداد ۳۰۵۳ نفر بودند. نمونه ای به حجم ۳۴۱ نفر انتخاب شد. روش پژوهش کمی، توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی است. از پرسشنامه-های استاندارد قرارداد روانشناختی مارتین(۲۰۰۶)، قصد ترک خدمت دریس و شاو(۲۰۰۱) و جفری(۲۰۰۷) و بدبینی سازمانی کالاگان و همکاران(۲۰۰۹) استفاده شد. پایایی و روایی ابزار با تکنیک های آلفای کرانباخ و تحلیل عاملی تاییدی تعیین شد. جهت تحلیل داده ها از تکنیک های تحلیل عاملی تاییدی و تحلیل مسیر تاییدی با استفاده از نرم افزار lisrel استفاده شد. نتایج نشان داد انحراف از قرارداد روانشناختی اثر مستقیم مثبت(۷۴/۰)، اثر غیرمستقیم مثبت(۰۳۹/۰) و اثر کل مثبت(۷۷۹/۰) و معنادار بر قصد ترک خدمت معلمان دارد. بدبینی سازمانی اثر مستقیم مثبت(۲۳/۰) و معنادار بر قصد ترک خدمت معلمان دارد. انحراف از قرارداد روانشناختی با ضریب مسیر غیرمستقیم بواسطه بدبینی سازمانی(۰۳۹/۰) و مقدار تی(۱۸/۲) اثر غیرمستقیم، مثبت و معنادار بر قصد ترک خدمت معلمان دارد. انحراف از قرارداد روانشناختی بواسطه بدبینی سازمانی قادر به تببین ۴۰% واریانس قصد ترک خدمت معلمان می باشد که این مقدار واریانس در سطح ۰۵/۰ معنادار است.

کلیدواژه ها:

انحراف از قرارداد روانشناختی ، بدبینی سازمانی ، قصد ترک خدمت معلمان