معنایابی ایه نور در قرآن کریم

آیه ۳۵ سوره نور به آیه نور شهره است و در آن به معرفی خداوند به عنوان نور آسمان ها و زمین پرداخته شده است. در این آیه از تعابیری چون «مصباح»، «مشکات»، «زجاجه»، «شجره مبارکه» و «کوکب دری» استفاده شده است.غالب مفسرین، منظور از نور در آیه را، هدایت الهی دانسته اند و بر این اساس خداوند را هدایتگر آسمان ها و زمین (یا آسمانیان و زمینیان) معرفی کرده اند. معانی دیگری چون مدیر، صاحب یا مدبر بودن خداوند نسبت به آسمان ها و زمین، برای کلمه نور در آیه گزارش شده است. در بین مفسران در خصوص مرجع ضمیر در عبارت «نوره» و اینکه آن مرجع، آیا اشاره به پیامبر اسلام دارد یا به خدا باز خواهد گشت، اختلاف است. در این بین، با وجود اجماع مفسرین در معنای مشکات (به معنی چراغدان)، در خصوص تاویل آن اختلافاتی گزارش شده است. ماتریدی، از مفسران سنی مذهب، منظور از مشکات را صلب عبدالله، پدر محمد، دانسته است. اما مفسران دیگر برای معنای این عبارت «صدر مومن»، «نور معرفت و ایمان» و معنایی دیگری به کار برده اند.

کلیدواژه ها:

آیه نور ، سوره ، تفسیر قران