مطالعه رفتاری و الکتروفیزیولوژی روند ترمیم عصب سیاتیک قطع شده در موش صحرایی نر نژاد ویستار به کمک سلول های استرومایی بند ناف کشت داده شده بر داربست نانو الیاف Plga

سابقه هدف: این مطالعه اثر درمانی سلول های خون بند ناف بر داربست غشا PLGA بر ترمیم عصب سیاتیک قطع شده موش صحرایی نر نژاد ویستار توسط بررسی رفتاری، الکتروفیزیولوژی ارزیابی شد. مواد و روش ها: موش های صحرایی نر در پنج گروه هفت تایی تقسیم شدند.که شامل گروه سالم؛ گروه دوم گروهی که عصب سیاتیک قطع شده و غشا PLGA در محل ضایعه بسته شد؛ گروه سوم فقط تزریق سلول های خون بند ناف در محل آسیب انجام شد گروه چهارم سلول های خون بند ناف بر داربست غشا PLGA در محل قطع عصب تزریق شد و گروه کنترل که  عصب سیاتیک بدون مداخله درمانی قطع شد. میزان بهبودی به وسیله فعالیت حسی حرکتی عصب سیاتیک، مطالعات الکتروفیزیولوژی ارزیابی گردید. یافته ها: ارزیابی حرکتی عصب سیاتیک، گروه کنترل بازگشت حالت طبیعی در هفته هشتم مشاهده نشد، گروه سلول درمانی بر داربست غشا PLGA هفته هشتم ترمیم شد. میزان AMP هفته هشتم بعد از ترمیم گروه سلول درمانی با شیب ملایم  نشانه روند بهبودی گروه سلول درمانی است. شمارش تعداد رشته های عصبی در سطحی برابر ۱۰۰۰ میکرومتر مربع، تعداد رشته های عصبی گروه های سلول درمانی  هفته هشتم بعد از ترمیم، مقایسه با گروه کنترل و گروه غشا PLGA افزایش داشت. پایان هفته هشتم شاخص فعالیت حسی عصب سیاتیک (تست Hot Plate)، روند ترمیم گروه سلول درمانی بر داربست غشا PLGA به سایر گروه ها مشهودتر بود. نتیجه گیری: پیوند سلول خون بند ناف سبب ترمیم عصب سیاتیک شده و داربست غشا PLGA همراه سلول های خون بند ناف موجب تسریع ترمیم عصب سیاتیک می شود.

کلیدواژه ها:

سلول های خون بند ناف ، غشا PLGA ، عصب سیاتیک ، موش صحرایی