مقایسه و تحلیل سبک شناسی دو سطح فکری و ادبی در تحمیدیه های حدیقه سنایی و منطق الطیرعطار

حدیقه سنایی اثری پیشرو در منظومه سرایی ادب فارسی است و به دنبال آن منطق الطیر نقش مکمل را  برعهده دارد. با این وجود، از جهاتی با حدیقه متفاوت است و سبک شخصی خود را داراست. این پژوهش به دنبال مطالعه و بررسی شباهت ها و تفاوت های فکری و ادبی دو تحمیدیه مهم ادب عرفانی (حدیقه و منطق الطیر) به منظور درک دقیق تر آرا و اندیشه های دو نگارنده آن هاست. همچنین کشف عناصر زیبایی شناسی ادبی و هنری آن ها در نحوه پردازش اندیشه های عرفانی در تحمیدیه های شان مدنظر است. در تحقیق پیش رو دو سطح فکری و ادبی دو تحمیدیه براساس دیدگاه ساخت گرایان مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج این تحقیق نشان می دهد، منش عرفانی سنایی خردمدارانه تر و محتاطانه تر از عطار است و عناصر ادب تعلیمی در حدیقه او غالب تر است.در مقابل، منش عرفانی عطار، شورانگیزتر و بیقرارانه تر است و عناصر هیجانات عاشقانه به همین دلیل در شعر او بیشتر دیده می شود. در حدیقه، خرد اجتماعی بازرتر است و در منطق الطیر، عشق و فردیت تظاهری بیشتر دارد. تفاوت های موجود به دلیل اندیشه مسلط توحید عرفانی بر آن ها، به وحدت عقیده شان آسیب نمی زند.اهداف پژوهش:شناخت سطح فکری و ادبی تحمیدیه های دو اثر بزرگ عرفانی.شناخت دلایل تفاوت های موجود فکری و ادبی دو تحمیدیه حدیقه و منطق الطیر.سوالات پژوهش:خردورزی سنایی در تحمیدیه، مرهون چیست؟عطار در مقابل الگوی خردورزی اجتماعی سنایی، چه الگویی را ارائه می کند؟

کلیدواژه ها:

تحمیدیه ، سبک شناسی ، حدیقه ، منطق الطیر