بررسی مقایسه ای تاثیر آموزش مبتنی بر بازی و آموزش سنتی ابزار و تجهیزات جراحی بر یادگیری و رضایت دانشجویان اتاق عمل

مقدمه: شناخت ابزارهای جراحی و کاربرد به موقع آنها در سرعت عمل جراحی و عملکرد صحیح تیم جراحی بسیار موثر است. هدف از مطالعه حاضر مقایسه تاثیر آموزش مبتنی بر بازی و آموزش سنتی درس تجهیزات جراحی بر یادگیری و رضایت دانشجویان اتاق عمل می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه مداخله ای در دو نیمسال انجام شد. شرکت کنندگان( ۳۱ دانشجو) براساس معیارهای ورود به مطالعه وارد شدند. مباحث درس بین دو روش تقسیم شده و ۷ جلسه آموزش مبتنی بر بازی و ۷ جلسه به روش متداول سخنرانی و پرسش و پاسخ تدریس گردید. جهت سنجش یادگیری، از پیش آزمون و پس آزمون استفاده شده ودر انتهای ترم ۲، آزمون تراکمی مجزا برای هر شیوه اخذ گردید. بااستفاده از پرسشنامه رضایت دانشجویان از دو شیوه تدریس اخذ شد. یافته ها: نتایج آزمون ویلکاکسون نشان داد که در تمام جلسات بین میانگین پیش آزمون و پس آزمون تفاوت معنادار بود. در مقایسه بین گروهی نمرات کل پیش آزمون در دو روش تفاوت معناداری نداشت. ولی نمرات پس آزمون نزدیک، پس آزمون بقا و آزمون تراکمی در دو روش متفاوت بود به گونه ای که نمرات در شیوه آموزش مبتنی بر بازی از میانگین بالاتری برخوردار بود.همچنین نتایج نشان داد رضایتمندی دانشجویان در گروه آموزش مبتنی بر بازی به طور معناداری بالاتر از آموزش سنتی بود.نتیجه گیری: آموزش مبتنی بر بازی به صورت گروهی حضوری می تواند به عنوان یک روش موثر و رضایت بخش در تدریس تجهیزات جراحی مورد استفاده قرارگیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بازی ، تجهیزات جراحی ، یادگیری ، رضایت ، اتاق عمل