ارائه ی مدل مفهومی پیرامون شناسایی عوامل موثر بر بهبود تبادلات غیررسمی کشورهای مورد تحریم های بین المللی اقتصادی از طریق بکارگیری ارزهای دیجیتال

ارزدیجیتال و به دنبال آن ورود به وادی مبادلات دیجیتال امروزه به عنوان راه کاری مناسب جهت جا به جایی و مراودات مالی در حجم بالا تلقی شده و ازآن جا که در مبادلات ارزی ناشی از این روش شناسایی مبداء و مقصد جابه جایی ارز مجازی را نامعلوم ساخته ، لذا استفاده از این روش مراودات مالی ، راهکاری نوین و خلاقانه برای کشورهای درگیر جنگ های اقتصادی در سراسر جهان در نظر گرفته شده است . پژوهش کنونی در خلال سال ۱۴۰۰-۱۴۰۱ به دنبال شناسایی عوامل ناشی از به کارگیری رمز ارزهای دیجیتال درعرصه ی مراودات بین المللی در ابعاد مختلف بود که با بررسی مطالعات و مبانی نظری ومطالعات کتابخانه ای به شناسایی نقش های : دور زدن تحریم ، بهبود کیفیت مالی - تجاری ، توسعه بانکداری در دوران تحریم و توسعه تجارت به همراه زیر عامل های : حذف واسطه و دور زدن تحریم ها، ناشناس ماندن شرکت ها و اشخاص دور زننده تحریم ، فرار از ناظرین بر تحریم ها، توسعه کارآفرینی و واردات مواد اولیه ضروری تحریم شده، افزایش شفافیت مالی معاملات، کاهش هزینه های فعالیت ، کاهش هزینه انتقال پول، نقد پذیری بالا، افزایش تراکنش های بین المللی ، سرعت بالای انتقال ارز، استفاده از درآمدهای صادراتی بدون تبدیل آن به پولهای فیات، استفاده از استیبل کوین ها برای بالا بردن سرمایه کل بازار، جایگزین سیستم بانکی ، ایجاد صرافی های قوی الکترونیکی ، تسهیل معاملات بین بانکی بین المللی ، استفاده از رمزارزها به عنوان وسیله معامله و پرداخت ، امکان ذخیره سازی ارز، استقلال قیمت از سایر ارزها و طلا، پتانسیل توسعه بالای ارزدیجیتال،افزایش امنیت سایبری ، توسعه فناوری بلاکچین در مطالعه کنونی دست یافت .

کلیدواژه ها:

ارز دیجیتال ، مراودات مالی ، تراکنش های بین المللی