بررسی رابطه بین کشش پذیری صادرات غیر نفتی و تغییرات نرخ ارز در ایراندرمقطع زمانی ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۱

هدف این مقاله بررسی ارتباط بین کشش پذیری صادرات غیرنفتی و تغییرات نرخ ارز در ایران در بازه زمانی ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۱ است . در این تحقیق ، از روش اقتصادسنجی با استفاده از روش رگرسیون حداقل مربعات معمولی (OLS) استفاده شده است . نتایج تخمین مدل با استفاده از روش حداقل مربعات معمولی به دست آمدهاند. این مدل به شکل لگاریتمی -لگاریتمی است ؛ به عبارت دیگر، همه متغیرها به فرم لگاریتمی هستند و هم وابسته و هم مستقل می باشند.ضرایب متغیرها در این مدل نشاندهنده کشش پذیری متغیر وابسته هستند. ضریب متغیر نرخ ارز برابر با ۳۶۷.۰ است که کمتر از یک می باشد. به عبارت دیگر، با افزایش یک درصد نرخ ارز، صادرات غیرنفتی به اندازه ۳۶۷.۰ درصد افزایش می یابد. این نتیجه نشان می دهد که صادرات غیرنفتی دارای حساسیت محدودی نسبت به تغییرات نرخ ارز است .همچنین ، علامت مثبت متغیر نرخ ارز نشاندهنده این است که با افزایش نرخ ارز، صادرات کشور به دلیل افزایش قدرت خرید پول خارجی برای خرید کالای داخلی افزایش یافته است .

کلیدواژه ها:

صادرات غیر نفتی ، نرخ ارز ، رشد اقتصادی ، تولید ناخالص داخلی