بررسی پتانسیل استفاده از انرژی خورشیدی در ایران

با توجه به ذخایر محدود انرژی فسیلی و افزایش سطح مصرف انرژی در جهان فعلی، دیگر نمی توان به منابع موجود انرژی متکی بود. امروزه، بحران های سیاسی، اقتصادی و مسائلی نظیر محدودیت دوام ذخایر فسیلی، نگرانی های زیست محیطی، ازدحام جمعیت، رشد اقتصادی و ضریب مصرف، همگی مباحث جهان مشمولی هستند که با گستردگی تمام، فکر اندیشمندان را در یافتن راهکارهای مناسب در حل مناسب معضلات انرژی در جهان، به خصوص بحران های زیست محیطی، به خود مشغول داشته است . صاحبان منابع فسیلی بایستی واقع نگرانه بدانند که برداشت امروز ایشان از ذخایر فسیلی، مستلزم بهره وری کمتر فردا و نهایتا تهی شدن منابع شان در مدت زمانی کمتر خواهد بود. مزیت های انرژیهای تجدیدپذیر و همچنین جهتگیری نظام جمهوری اسلامی ایران در حرکت به سمت اقتصاد بدون نفت، اولویت بخشی به توسعه انرژیهای تجدید پذیر را ضروری میسازد [۱]. در این مقاله ضمن بررسی وضعیت انرژی های تجدیدپذیر در ایران به بررسی موانع توسعه این منابع در ایران پرداخته شده است.ایران کشوری است که به گفته متخصصان این فن با وجود ۳۰۰ روزآفتابی در بیش از دو سوم آن و متوسط ۴.۵ - ۵.۵ کیلووات ساعت بر متر مربع در روز یکی از کشورهای با پتانسیل بالا در زمینه انرژی - تابش خورشیدی معرفی شده است. برخی از کارشناسان انرژی خورشیدی ابزار می دارند که ایران در صورت تجهیز مساحت بیابانی خود به سامانه های دریافت انرژی تابشی میتواند انرژی مورد نیاز بخشهای گسترده ای از منطقه را نیز تامین و در زمینه صدور انرژی برق فعال شود.در میان کشورهای خاورمیانه نیز کشور از نظر تولید انرژی برق در بخش خورشیدی در مقایسه با همسایگان همچون عراق- آذربایجان- ترکیه- ارمنستان- ترکمنستان و کشورهای حاشیه خلیج فارس همچون عمان- کویت- بحرین در وضعیت مناسبی قرار دارد، ولی این میزان از کشورهای امارت متحده عربی و پاکستان عقب تر است که نشان از سرمایه گزاری این کشورها به جهت تولید این انرژی و توجه به آن است.میزان تولید انرژی الکتریکی از سال ۱۹۸۰ تا سال ۲۰۲۲ به مقدار ۳۶۱(میلیون کیلو وات ساعت) یا به عبارتی معادل (۱۵)۱۰ * ۳۶۱وات میشود، همچنین میزان مصرف انرژی الکتریکی بهحدود (۱۵)۱۰ * ۲۸۴ وات می رسد.با توجه به پتانسیلی که ایران از نظر جغرافیایی دارد می توان انرژی خورشیدی را با ثبات ترین و قابل اطمینان ترین انرژی در نظر گرفت و به جهت بهره وری درست تر از میزان انرژی در کشور آن را در بخش برق مدیریت کرد. از جمله می توان با تشویق مردم به تولید پراکنده انرژی برق از خورشید میزان مازاد تولید خود را نیز به شرکت های توزیع برق فروخته و در هیچ زمانی از انرزی برق محروم نباشند که این کار مستلزم برنامه ریزی در سطح کلان در کشور است، همچنین ایجاد نیروگاه های خورشیدی جدیدی را احداث کرد که میتواند برق بسیاری از مناطق مسکونی در شهرها و روستاها را تامین کرده، در این حال با افزایش ظرفیت تولید انرژی الکتریکی میزان خاموشی در مصارف حساس از جمله در صنایع و بخش های تولیدی به صفر رساند و همواره انرژی پایداری را داشته و از مصرف بی رویه ی انرژی های فسیلی از جمله گاز و نفت در جهت تولید انرژی الکتریکی جلوگیری نمود.

کلیدواژه ها:

انرژی خورشیدی ، انرژی الکتریکی ، مصرفانرژی