بررسی طیف میکروبیولوژیکی در بیماران دارای انسداد مزمن مجرای اشکی در بیمارستان بوعلی سینا ساری در سال ۱۴۰۲

سابقه و هدف: عفونت کیسه اشکی (داکریوسیستیت) می تواند منجر به عوارض جدی مانند سلولیت اربیتال، آبسه اربیتال، مننژیت یا ترومبوز سینوس کاورنوس شود، که همگی تهدیدهای قابل توجهی برای سلامت انسان به شمار می روند. این وضعیت اغلب با انسداد مجرای اشکی همراه است، که از تخلیه طبیعی اشک جلوگیری می کند و محیطی مساعد برای رشد میکروبی ایجاد می کند. شناسایی به موقع عوامل ایجاد کننده داکریوسیستیت بسیار مهم است، زیرا عفونت های درمان نشده یا درمان نادرست می توانند به سرعت بدتر شوند و منجر به عفونت های سیستمیک یا حتی شرایط تهدید کننده زندگی شوند. هدف از انجام این مطالعه بررسی طیف میکروبیولوژی ایجاد کننده این بیماری جهت کنترل عفونت و درمان مناسب در بیماران دارای انسداد مزمن مجرای اشکی می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، بیمارانی که با تشخیص داکریوسیستیت مزمن داوطلب جراحی DCR (Dacryocystorhinostomy) در مرکز چشم پزشکی بیمارستان بوعلی سینا در ساری، مازندران، ایران در فاصله زمانی خرداد تا اسفند سال ۱۴۰۲ بودند، وارد مطالعه شدند. معاینات معمول چشم پزشکی شامل تعیین حدت بینایی، معاینه اسلیت لامپی ومعاینه فاندوس انجام شد. نمونه های ترشحات چشمی به آزمایشگاه بیمارستان بوعلی سینا منتقل شده و در محیط های بلاد آگار، شکلات آگار، EMB و سابورو دکستروز آگار تحت شرایط هوازی و بی هوازی در دمای ۳۷ درجه سانتی گراد کشت داده شدند. برای تشخیص نوع باکتری، جهت تمایز استافیلوکوکوس از استرپتوکوکوس از کاتالاز، برای تمایز استافیلوکوکوس اورئوس از سایر استافیلوکوکوس ها از کوآگولاز، برای تشخیص سودوموناس و سایر گرم منفی ها از اکسیداز استفاده شد. برای تشخیص عفونت قارچی، نمونه ها در محیط سابورو دکستروز آگار در دمای ۲۷-۲۵ درجه سانتی گراد به مدت دو هفته نگهداری شدند. پس از مشاهده کلونی ها، رنگ آمیزی گرم و تست های تشخیصی و افتراقی برای شناسایی نوع باکتری انجام شد. داده های جمع آوری شده در نرم افزارSPSS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. جهت توصیف داده ها از میانگین و برای مقایسه میانگین ها از آزمون کای دو استفاده شد. یافته ها: در مطالعه حاضر، از تعداد ۵۰ بیمار مبتلا به داکریوسیستیت مزمن با میانگین سنی ۱۵/۲۸±۵۶/۹ سال (دامنه ۳۱ تا ۸۶ سال) وارد شده به مطالعه، ۳۴ نفر (۶۸ درصد) زن و ۱۶ نفر (۳۲ درصد) مرد بودند. از ارگانیسم های استخراج شده ۴۲ مورد (۸۴ درصد) باکتری گرم مثبت و ۸ مورد (۱۲ درصد) باکتری گرم منفی بودند. در ۸۴ درصد موارد، خروج چرک از پانکتوم مثبت بوده است که به طور معنی داری در ارگانیسم های گرم مثبت، بیشتر  وجود داشت (۰/۰۳P=). شایع ترین عوامل پاتوژن به ترتیب استافیلوکوکوسوس اپیدرمیس (۲۲ مورد، ۴۴ درصد)، استافیلوکوکوسوس اورئوس (۱۰ مورد، ۲۰ درصد) و استرپتوکوکوس پنومونی (۶ مورد، ۱۲ درصد) بودند. ارتباط معنی داری بین جنس و سن با میزان و نوع ارگانیسم ها یافت نشد (۰/۷۷=P). استنتاج: براساس یافته های مطالعه حاضر، باکتری های گرم مثبت عامل اصلی عفونت های داکریوسیستیت مزمن هستند و عوامل دموگرافیک مانند سن و جنس تاثیری بر نوع عفونت ندارد. استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس و استافیلوکوکوس اورئوس به ترتیب مهم ترین پاتوژن های ایجاد کننده این عفونت شناخته شده اند. شناخت دقیق طیف میکروبی می تواند به بهبود تشخیص و درمان موثرتر این بیماری کمک کند. این اطلاعات برای کمک به پزشکان در انتخاب درمان های ضد میکروبی مناسب و هدفمند برای کنترل موثرتر عفونت ها، کاهش خطر مقاومت ضد میکروبی، جلوگیری از عوارض جدی و عفونت های سیستمیک و درنهایت بهبود نتایج بیمار ضروری است.

کلیدواژه ها:

dacryocystitis ، lacrimal duct obstruction ، infection ، microorganism ، microbiological spectrum ، داکریوسیستیت ، انسداد مجرای اشکی ، عفونت ، میکروارگانیسم ، طیف میکروبی