بررسی میزان اثر گذاری فناوری اطلاعات بر پیشبرد اهداف آموزش در مدارس

عصر ما، عصر انتقال از جهان واقعی به دوران زندگی در فضایی دوجهانی است. گرچه هنوز نهادها و سازمان های مجازی شکل نگرفته اند، اما ظهور جهانی نو به نام جهان مجازی را در دور و بر خود احساس می کنیم. جهان مجازی هویت معلم و فراگیر را به شدت تغییر می دهد و وظایف و نقش های جدیدی برای آنها پدید می آورد. سازنده گرایان با تاکید بر فعالیت یادگیرنده در فرآیند یادگیری معتقدند که دانش از بیرون به فرد منتقل نمی شود، بلکه آن چه وی از طریق حواسش دریافت می کند، براساس فردیت خویش تفسیر و پردازش می کند. آنها نقش معلم را مربی کنار میدان و تسهیل کننده یادگیری می دانند و بر یادگیری موقعیتی تاکید می کنند. پیشرفت های جهانی در فن آوری ارتباطات و اطلاعات سبب گسترش وسیع فرصت های یادگیری و دسترسی به منابع تحصیلی و آموزش شده است و به کارگیری فناوری های نوین در مدارس در راستای بهبود فرایند یاددهی- یادگیری در حال گسترش است. لذا هدف از این مطالعه بررسی نقش فناوری ها و تکنولوژی در نظام آموزشی هست. روش تحقیق در این مقاله روش تحلیلی – توصیفی مبتنی بر شواهد برگرفته شده از منابع مختلف شامل مقاله ها، پایان نامه ها و مجلات مختلف درزمینه موردنظر می باشد. در این پژوهش ابتدا به معنای تکنولوژی آموزشی اشاره شده ، سپس به بررسی تاریخچه پیدایش و توسعه تکنولوژی آموزشی در جهان و ایران پرداخته شده است .