مبانی جرم مانع ازنظرگاه دوگانه ضرر و اخلاق

زمینه : نظام های حقوق کیفری از جمله حقوق کیفری ایران، با هدف بازدارندگی ، به جرم انگاری رفتارهایی دست یازیده اند که در ذات خود متضمن شراخلاقی نیستند؛ این رفتارها که به جرائم مانع موسوم هستند متضمن یک »ضرر مستقیم « نبوده و حتی خطای اخلاقی مسلم نیستند؛ از همین رو جرم انگاری آنها با چالش هایی همچون تورم حقوق کیفری و عدم توجیه اخلاقی مواجه است .هدف : هدف نگارنده از این نوشتار بررسی چگونگی توجیه جرمانگاری جرائم مانع از دیدگاه نظریه اصل ضررو اخلاق گرایی قانونی بر مبنای اخلاق فضیلت است . روش: در این نوشتار با روش تحلیلی -انتقادی بنیانهای جرمانگاری جرائم مانع را از دیدگاه اصل ضرر (ضررهای غیرمستقیم ) و همچنین نظریه خطای اخلاقی بر مبنای اخلاق فضیلت بررسی نمودهایم و سپس مصادیق جرائم مانع را از دیدگاه دوگانه ضرر و اخلاق مورد بررسی قرار دادهایم .یافته ها: یافته های تحقیق حاکی از آن است که بر اساس اصل آزادی یا به تعبیری اصل اباحه جرم انگاری رفتارهای مانع می بایست در شرایط استثنایی و همچنین »امنیتی « انجام شود و دراین مورد می توان جرمانگاری اینگونه رفتاها را با اصول جرمانگار قابل توجیه دانست .نتیجه : نتایج تحقیق حاکی از این است که مرتکبین جرائم مانع از یک شخصیت رذیلتمند برخوردار بوده و ازسوی دیگر رفتار آنها متضمن ضرر غیرمستقیم هست که در شرایط استثنایی می توان برای پیشگیری از یک »خطای عمومی « و نه یک »خطای فردی « دست به جرم انگاری اینگونه رفتارهای زد.

کلیدواژه ها:

جرم انگاری ، رذیلت ، جرم مانع ، فلسفه حقوق فضیلت .