دامنه هنجاری جرم در ترازوی نظریه حق و حقوق طبیعی ارسطویی

رهیافت حقوق طبیعی ارسطو و همچنین قرائت ارسطویی از منشا طبیعی یا قراردادی بودن جرم مبهم است . ارسطو از یک سو همه حقوق را طبیعی می داند و از سوی دیگر با تمایز قراردادن میان طبیعی و قراردادی ، ذهن ما را به این سمت هدایت می کند که منشا بعضی از جرائم طبیعی و برخی دیگر قراردادی هستند. قرائت اخیر نمی تواند مفهوم جرم را در یک چارچوب حقوق طبیعی در خود جای دهد؛ زیرا در خوانش قراردادی بودن ماهیت جرم، حقوق طبیعی به معنی خاص کلمه یعنی تغییرناپذیری آن نفی می شود. به هرروی سخن ارسطو در این باب اسرارآمیز وظاهرا متناقض جلوه می کند و به همین دلیل باید قرائت ارسطویی از حقوق طبیعی را تفسیر کرد. پرسش اصلی این است که میان خیر (شکوفایی ) به عنوان مولفه اصلی فلسفه اخلاق ارسطویی و حق بر خودهدایتی چه رابطه ای برقرار است . چگونه شکوفایی انسان در قالب پاسداشت حق های فردی می تواند محقق شود؟ به نظر ما، نظریه حق به عنوان یکی از گزارههای حقوق بشری می تواند از مانع جرم انگاری قانونگذاری در حوزه رذایل شخصی شود.

کلیدواژه ها:

رذیلت ، جرم انگاری ، بی طرفی ، کمالگرایی ، اخلاق فضیلت ، حقوق فردی .