ارتباط مالکیت زمان و رابطه ی حقوقی مالکین چاهها و قنوات روستایی

تحلیلی از مالکیت زمانی در حقوق ایران با تاکید بر روابط حقوقی مالکان چاه ها و قنوات روستایی نشان می دهد که این نوع مالکیت ، با تفاوتهایی از قدیم در قالب عقد مشاعی وارد فقه ایران شده است . آب به عنوان مایه حیات و عامل اساسی توسعه ، در تاریخ موجب پیشرفت انسان و جستجوی راهحل های خلاقانه برای مدیریت بهینه منابع آب شده است . این تغییرات نقش دولت را در حفاظت و بهرهبرداری از آبهای زیرزمینی تقویت کرده و حقوق عمومی بر مالکیت چاههای آب تاثیر گذاشته است . این مقاله به بررسی چالش ها و تغییرات در مالکیت زمانی می پردازد و نقش دولت در مدیریت منابع آب را بررسی می کند.

کلیدواژه ها:

مالکیت زمانی ، منابع آب ، چاه آب ، قنات