مفهوم حق برحق داشتن

»حق « امتیازی برای انسان در بهرهگیری از چیزی است . »حق « مهم ترین و بزرگترین موضوع قاعده حقوقی است . »حق « به معنی ، ثبوت است و در اصل ، هر امر ثابت ؛ اعم از واقعی و نسبی ، حق است . پس »خدا را حق می گوئیم «، زیرا: ثابت و واقعی است . »حق « در اصطلاح حقوقی ؛ یعنی : »آزادی عمل برابر قانون، امری اعتباری است با پشتوانه قانونی ، توان و قدرتی است که نظم حقوقی به اراده اعطا کرده است ؛ بنابراین : عنصر اصلی حق ، اراده است . حق ، نفع و مصلحتی است که قانون از آن حمایت می کند.« وقتی فقهاء در اصطلاح فقهی شیعه ، در ابواب مختلف فقهی از »حق « سخن می گویند، حق به معنای »سلطنت « است . در اصطلاح سیاسی ، »حق « به معنی : قدرت یا امتیازی است که فرد یا افرادی سزاوار برخورداری از آن باشد؛ مانند: حق حیات. و اما (حق بودن) یعنی : امری راست و صادق (صحیح ) است و براساس اصول محتوایی یک نظام اخلاقی خاص، مورد تایید و قبول می باشد. ولی »حق داشتن « به معنای دارا بودن یک امتیاز، اختیار، صلاحیت و یا قدرت است ؛ یعنی : آنچه برای یک فرد یا گروه یا جامعه به رسمیت شناخته شده است . در این پژوهش به روش کتابخانه ای و مروری سعی شده مواردی ؛ مانند: (حق ، حق بودن، حق داشتن ، تفاوت حق با حکم ، رابطه حق و تکلیف و ...) بررسی و نتیجه گیری و به رشته تحریر درآید.

کلیدواژه ها:

حق ، حق بودن ، حق داشتن ، من له الحق ، من علیه الحق