اثر سوپرجاذب پلیمری بر خواص مکانیکی خاک (لومی رسی شنی )

یکی از مهم ترین عوامل تولید در محصولات کشاورزی خاک می باشد ، که با اضافه نمودن مواد گوناگون به عنوان مواد افزودنی نظیر سوپرجاذب ، تلاش بر بهبود خواص فیزیکی و مکانیکی خاک میشود . هدف از این تحقیق ، بررسی اثر سوپرجاذب پلیمری بر خواص مکانیکی خاک ( لومی رسی شنی ) است . آزمایش های مذکور در سال ۱۴۰۲ در آزمایشگاه مکانیک خاک گروه مکانیک بیوسیستم دانشگاه بوعلی سینا صورت گرفت . هیدروژل یا سوپر جاذب در چهار قسمت " یک دهم ، دو دهم ، سه دهم و چهاردهم " درصد وزنی اختلاط گشته با خاک ، همچنین جرم حجمی در سه قسمت ۴/۱، ۱۵، ۱/۶ با رطوبت ۱۰% و ۱۵% تهیه گردید. طبق آزمایشات آنالیز خاک ، نتایج نشان داد بافت خاک لومی رسی شنی با ترکیب ۴۶% ماسه، ۲۷% سیلیت و ۲۶% رس بود. از روش های آزمون نشست صفحه ای (PST) و آزمون برش مستقیم (DST) برای مشخص کردن استحکام برشی ، تنش پیش تراکمی و تغییر خصوصیات فیزیکی چگالی خاک های نمونه و همچنین تخلخل موجود درآن ها استفاده و نیز نمونه ها اندازه گیری و مقادیر آن ها ثبت شد، همچنین تصاویر حاصل ازتغییرات خاک نمونه برای آزمایش باکمک نرم افزار Image j پردازش ، بررسی وتحلیل گردید که تایج نمایانگر اینست با افزایش سوپرجاذب و رطوبت، از مقدار پیوستگی ، تراکم پذیری و همچنین مقاومت برشی کاسته و باعث افزایش تخلخل موجود در خاک می شود که نهایتا افزایش تنش پیش-تراکمی را در پی خواهد داشت

کلیدواژه ها:

تراکم خاک ، تنش پیش-تراکمی ، سوپرجاذب ، مقاومت برشی ، DST ، PST