ارزیابی بیومتان تولیدی از هضم مشترک بی هوازی کود های گاوی، گوسفندی و مرغی

این تحقیق بهبود تولید بیومتان حاصل از هضم مشترک کود گاوی(CM)، گوسفندی(SM) و مرغی(PM) را بررسی کرد. عملکرد هضم مشترک مخلوط سه کود بر اساس آزمایشات پیوسته و در دمای مزوفیلیک (AD) پس از تعیین مشخصات فیزیکی و شیمیایی مواد مورد مطالعه قرار گرفت. نسبت اینوکلوم به سوبسترا ۱:۲ با میزان اسیدیته مواد در محدوده ۷/۴۵ تا ۷/۹ در ۴۰ روز از زمان ماند هیدرولیکی (HRT) بود. بیوگاز پس از تیمار توسط محلول NaOH، به روش جمع آوری بگ(کیسه ای) اندازه گیری شد. سیزده تیمار با درصدهای مختلف که از طریق RSM بدست آمده بود، به ترتیب از تیمار۱: ۱۰۰%SM. تیمار۲: ۱۰۰%CM. تیمار۳: ۱۰۰%PM. تیمار۴: ۶۷%PM، ۳۳%SM. تیمار۵: ۳۳%PM، ۶۷%SM. تیمار۶: ۶۷%PM، ۳۳%CM. تیمار۷: ۳۳%PM، ۶۷%CM. تیمار۸: ۶۷%CM، ۳۳%SM. تیمار۹: ۳۳%CM، ۶۷%SM. تیمار۱۰: ۱۷%CM، ۱۷%SM،۶۶%PM. تیمار۱۱: ۶۶%CM، ۱۷%SM، ۱۷%PM. تیمار۱۲: ۱۷%CM، ۶۶%SM، ۱۷%PM. تیمار۱۳: ۳۳//۳۳%CM، ۳۳/۳۳%SM، ۳۳/۳۳%PM، آماده شد. تیمار ۱۲ و ۱۱ به ترتیب بیشترین تولید بیومتان با مقادیر ۴/۳۵۷ و mL/g.VS۳/۳۴۴ بازده بیومتان داشتند. مخلوط ۶۷ درصدی CM با نسبت برابر SM و PM ارتقاء هم افزایی مواد را به همراه داشت و بالاترین عملکرد توسط AD به دست آمد. بیشترین مقدار بیومتان پیش بینی شده برای دو تیمار ۱۱و۱۲ بدست آمد که به ترتیب حدود ۳۰% و ۳۹% بیشتر از مقدار میانگین تیمارهای تک بستر آزمایشگاهی است.

کلیدواژه ها:

ارزیابی تولید بیومتان ، روش سطح پاسخ ، طراحی مخلوط ، هضم بی هوازی مشترک