تفسیری بر چرایی کالاهای منزلتی دوره مفرغ میانه آسیا (مطالعه موردی: ستون های مینیاتوری و صفحات گرد)
محل انتشار: مجله هنرهای صناعی خراسان بزرگ، دوره: 2، شماره: 5
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 167
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_HGI-2-5_004
تاریخ نمایه سازی: 20 آبان 1403
چکیده مقاله:
از فرهنگهای مهم و تاثیرگذار در جوامع عصر مفرغ میانه آسیا، فرهنگ بلخ-مرو/ خراسان بزرگ است. مواد فرهنگی این فرهنگ در اواخر هزاره سوم و نیمه اول هزاره دوم ق م (مفرغ میانی و جدید) در گستره جغرافیایی وسیعی شامل خراسان بزرگ، جنوب شرق ایران و آسیای میانه توسعه یافته است. از ویژگیهای این فرهنگ میتوان به گونههای شاخص سفالی و کالاهای منزلتی اشاره کرد که از فلزاتی مانند طلا، نقره و مفرغ و سنگهای قیمتی و نیمه قیمتی (فیروزه، عقیق، کلریت و مرمر) ساخته شدهاند. مجموعهای از دست ساخته ها با کارکرد آیینی ازجمله ستونهای مینیاتوری مرمری، پیکرکهای ترکیبی، عصاهای قدرت، سرناها، تبرهای تشریفاتی و علاوه بر آن، شیوههای تدفینی (تدفین حیوانی، تنوع و کثرت گورنهاده، گذاشتن غذا همراه مردگان و گورهای یادمانی)، در شکلگیری این مجموعه نقش داشتهاند. بر این اساس، از مهم ترین گورنهادهها ستونهای مینیاتوری و صفحات گردی هستند که در بافتهای گورستانی و در فضاهای آیینی یافت شدهاند. آنچه حائز اهمیت بوده و چرایی پژوهش حاضر را شکل میدهد، تفسیر حوزه پراکنش، گونه شناسی، کارکرد و گاه نگاری ستونهای مینیاتوری و صفحات گرد است. بر پایه پژوهش انجام شده، ستونهای مینیاتوری و سنگ های وزنه (صفحات گرد) به عنوان یک کالای منزلتی در مهم ترین استقرارهای شهری میانه آسیا در اختیار نخبگان جامعه بوده است. آن ها میتوانند به عنوان سنگ وزنه، نوعی میز آیینی و نشانهای از ریشه برخی اعتقادات هندوایرانیان و دین زرتشتی مانند فشردن هوم و برسم تفسیر شوند. همچنین، بر اساس مدارک باستان شناختی می توان تاریخ ۲۵۰۰/ ۲۳۰۰ تا ۱۸۰۰/ ۱۷۵۰ق م را برای این نوع از دست ساخته های منزلتی پیشنهاد کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محسن انتظاریان
دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه باستان شناسی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
حسن باصفا
دانشیار، گروه باستان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه نیشابور، ایران