حکمرانی امنیتی و مسئله حقوق بشر؛ بایسته های حقوقی

امروزه حقوق بشر علاوه بر تسهیل سیاستورزی، موجب افزایش مشروعیت نظامهای سیاسی شده و مبنای رفتار داخلی و بینالمللی کشورها قرار گرفته است. حقوق بشر در سیر تاریخی خود سه تحول مفهومی، زمینهای و ساختاری را طی کرده است. دولتها برای ارتقا و بهبود کارآمدی خود و با توجه به تحولات جهانی به روالهای حکمرانی خوب به ویژه در حوزه امنیت دولتی توجه بیشتری نشان میدهند. در این مقاله پرسش اصلی این است که نسبت حکمرانی امنیتی با مسئله حقوق بشر چگونه است؟ پاسخ چنین است که حقوق بشر به دلیل توجه به امنیت انسانی، توسعه پایدار و حکمرانی خوب، زمینهساز حکمرانی امنیتی را فراهم میسازد. این کار با افزایش پاسخگویی نهادهای امنیتی و نظارت مردم بر سازوکارهای امنیتی، زمینه افزایش اعتماد و مشروعیت نظامهای سیاسی را فراهم میکند. در واقع، حکمرانی امنیتی درصدد کاهش توانایی نهادهای امنیتی برای حفظ امنیت یک کشور نیست، بلکه ایجاد نوعی خودتنظیمی برای بهبود و ارتقای مدیریت مناسب به روال مناسب در جامعه است. در این مقاله حوزههای خودتنظیمی در نهادهای امنیتی مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

"حکمرانی امنیتی" ، "حقوق بشر" ، "توسعه پایدار" ، "حکمرانی خوب"