نقش حمل و نقل عمومی در کاهش بار ترافیکی بافت مرکزی شهرها

شهرنشینی بی رویه و گسترش پرشتاب پدیده شهرنشینی در بسیاری از شهرهای کشورباعث به وجود آمدن پدیده هایی همچون حاشیه نشینی، زاغه نشینی، تکدی گری، تشکیل شهرهای خوابگاهی، افزایش بیکاری و بزهکاری و مشکلات و ناسازگاری های فرهنگی شده و واز همه مهمتر مشکلات زیادی را در نحوه ارایه خدمات حمل و نقلی پدیدار ساخته است. یکی از ستون های اصلی آنچه توسعه پایدار نامیده می شود ایجاد سامانه ترابری پایدار است. امروزه سیاست سرمایه گذاری حاکم از طرف مدیران ومتولیان امرحمل ونقل وترافیک بیش ازراهکارهای مبتنی بر توسعه وساخت شبکه های حمل ونقل به سمت راهکارهای مدیریت ترافیک مانند مدیریت کاهش تقاضا وتوام با آن کنترل ترافیک وداشتن نگرش سیستمی بر این موضوع، معطوف گشته است. در همین راستا مدیریت پایدار حمل و نقل اثرات توسعه حمل و نقل را برای کارایی اقتصادی، موضوعات زیست محیطی، مصرف منابع، کاربری اراضی و عدالت اجتماعی مورد توجه قرار می دهد و به کاهش اثرات زیست محیطی، افزایش بازدهی سیستم حمل و نقل و بهبود زندگی اجتماعی کمک می کند و هدف آن سیستم، افزایش کارایی و جابجایی کالا ها، خدمات وافراد با حداقل مشکلا ت دسترسی است.

کلیدواژه ها:

بهبود زندگی ، زیست محیطی ، توسعه پایدار