اثربخشی آموزش مهارت های زندگی با رویکرد راه حل محور بر مهارت های اجتماعی فرزندان با مشکلات رفتاری در خانواده های طلاق

مقدمه: طلاق، پدیده ای است که نه تنها ثبات روانی زوجین را برهم می زند، بلکه تعادل روانی فرزندان و اطرافیان را نیز تحت شعاع قرار می دهد. این پژوهش با هدف تدوین برنامه آموزشی مهارت های زندگی با رویکرد راه حل محور و بررسی اثربخشی آن بر مهارت های اجتماعی فرزندان با مشکلات رفتاری در خانواده های طلاق انجام شد. روش کار: پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری یک ماهه همراه با گروه شاهد بود. جامعه آماری شامل فرزندان ۱۲ تا ۱۸ ساله با مشکلات رفتاری در شهرستان های رباط کریم و بهارستان که ۱ تا ۵ سال از طلاق والدینشان گذشته بود. از جامعه آماری ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و شاهد (هر گروه ۱۵ نفر) تقسیم شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها، مقیاس خودگزارشی مشکلات رفتاری نوجوانان Achenbach و همکاران و مقیاس مهارت های اجتماعی Elliott و همکاران بود. گروه آزمایش ۱۰جلسه برنامه آموزش مهارت های زندگی سازمان بهداشت جهانی با رویکرد راه حل محور (De Shazer S) را دریافت کردند. داده ها با استفاده از آزمون واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنادار ۰۵/۰ و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد، افراد گروه آزمایش که برنامه آموزش مهارت های زندگی با رویکرد راه حل محور را دریافت کرده بودند، در مقایسه با گروه شاهد، در مرحله پس آزمون، به طور معناداری در مهارت های اجتماعی نمرات بهتری کسب کردند (۰/۰۱>p) و این تغییرات مثبت تا مرحله پیگیری نیز پایدار بود (۰/۰۵>p). نتیجه گیری: براساس یافته های پژوهش، می توان نتیجه گرفت که برنامه آموزش مهارت های زندگی با رویکرد راه حل محور با فراهم کردن فرصتی برای یادگیری مهارت های اساسی، ابزاری موثر برای ارتقای مهارت های اجتماعی فرزندان با مشکلات رفتاری در خانواده های طلاق باشد.

کلیدواژه ها:

life skills training ، solution-oriented approach ، social skills ، behavioral problems ، divorce. ، آموزش مهارت های زندگی ، رویکرد راه حل محور ، مهارت های اجتماعی ، مشکلات رفتاری ، طلاق.