شناسایی شاخص های برنامه کنترل راهبردی در وزارت ورزش و جوانان جمهوری اسلامی ایران

با توجه به اهمیت برنامه­ریزی راهبردی در توسعه مقوله­های مختلف از جمله ورزش، ضرورت توجه به این مهم در کشور ما نیز بیش از پیش بر مسئولان کشور آشکار شده است. از این رو، هدف پژوهش حاضر، شناسایی شاخص­های برنامه کنترل راهبردی در وزارت ورزش و جوانان جمهوری اسلامی ایران بود. روش تحقیق، کیفی (نظریه داده بنیاد) و ابزار جمع­آوری اطلاعات، مصاحبه عمیق و نیمه­ساختارمند بود. پس از انجام ۱۵ مصاحبه با صاحب­نظران، کدها به حد اشباع نظری رسیدند. تجزیه و تحلیل داده­ها به صورت همزمان و با استفاده از رویکرد ظاهرشونده گلیزر (۱۹۷۸) صورت گرفت. با انجام فرایند سه­ گام کدگذاری (باز، انتخابی و نظری) در نهایت برای برنامه کنترل راهبردی در وزارت ورزش و جوانان جمهوری اسلامی ایران تعداد ۸۴ کد اولیه غیرتکراری به­دست آمد که در قالب ۲۳ مقوله طبقه‎بندی شد. نتایج حاصل از کدگذاری­ها نشان داد که برنامه کنترل راهبردی در وزارت ورزش و جوانان جمهوری اسلامی ایران بر مبنای چهار عامل قرار دارد: ۱) بازدارنده، ۲) تسهیل­کننده، ۳) توسعه­دهنده و ۴) پیامد. لذا زمانی که مکانیسم اثر این عوامل به­درستی شناسایی و تشخیص داده شود، می‎توان شاهد رشد برنامه کنترل راهبردی در وزارت ورزش و جوانان جمهوری اسلامی ایران بود. با توجه به نتایج به­دست آمده پیشنهاد می­شود که همواره به کنترل راهبردی در کلیه سطوح توجه شود. یکی از مهم­ترین راهکارهای پیاده­سازی موفقیت‎آمیز کنترل راهبردی جامع و پویا در سازمان، درونی کردن کنترل و یا به تعبیری ترویج فرهنگ خودکنترلی میان کلیه اعضای وزارت­خانه است.

کلیدواژه ها:

برنامه کنترل راهبردی ، عوامل بازدارنده ، عوامل تسهیل کننده ، عوامل توسعه دهنده ، پیامد