تدوین مدل ارتباطی بین جهت گیری راهبردی و نوآوری سازمانی با گرایش کارآفرینی در وزارت ورزش و جوانان ایران

هدف پژوهش حاضر، تدوین مدل معادلات ساختاری ارتباط بین جهت گیری راهبردی و نوآوری سازمانی با گرایش کارآفرینی در وزارت ورزش و جوانان ایران بود. روش پژوهش همبستگی و با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش تمامی کارکنان وزارت ورزش و جوانان کشور در سال ۱۳۹۸ به تعداد ۸۹۰ نفر (۵۶۹ مرد،۳۲۱ زن) بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ۴۹۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از ۳ پرسشنامه استاندارد جهت گیری استراتژیک مورگان و استرانگ (۲۰۰۳)، پرسشنامه نوآوری سازمانی ناسوشن و همکاران (۲۰۱۱) و پرسشنامه گرایش کارآفرینانه مورگان و هاگس (۲۰۰۷) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد جهت گیری استراتژیک و نوآوری سازمانی بر گرایش کارآفرینانه تاثیر معناداری دارند. خروجی های نرم افزار AMOS نشان دهنده مناسب بودن مدل ساختاری بود (میزان شاخص های ۹۴/۰=GFI،۹۰/۰= TLI ، ۵۴/۰= PNFI، ۹۲/۰= CFI و ۰۷۸/۰= RMSEA نشان دهنده برازش مدل ساختاری بودند). بر اساس نتایج پژوهش می توان اذعان داشت که سازمان هایی که جهت گیری راهبردی و نوآوری سازمانی را اتخاذ نمایند، بهتر می-توانند فرصت های کارآفرینانه جذاب را کشف، ایجاد، ارزیابی و استفاده کنند، گرایش کارآفرینانه وزارت ورزش و جوانان و دیگر سازمان های ورزشی را قادر می سازد تا به طور موثر و کارآمد مزیت رقابتی را ایجاد و تجدید نمایند. همچنین در سازمان های ورزشی به مانند سایر سازمان ها، می توان فرآیندهای جهت گیری راهبردی را به کار برد تا ارزش بالاتری را برای مدیران و مشتریان سازمان ایجاد کرد.

کلیدواژه ها:

نوآوری سازمانی ، جهت گیری راهبردی ، گرایش کارآفرینانه ، وزارت ورزش و جوانان