سیاست جنایی ایران و فرانسه در قبال نقض اصل ۲۳ قانون اساسی

حق آزادی عقیده و بیان، به عنوان بنیادی ترین حق فردی آدمیان از چنان شان والایی برخوردار است که استیفای دیگر حقوق و آزادی های فردی بدون شناسایی، احترام، تکریم و تضمین موثر حق مذکور غیرممکن خواهد بود. این حق به مانند هر حق دیگری برای تحقق عینی، تداوم و برقراری نیازمند وجود تضمینات اجرایی کارا و موثری است که کرامت و اجرای آن را صیانت نمایند و هنگام نقض آن، ضمانت های اجرایی لازم را در خصوص ناقضین به کار گرفته از تکرار آن جلوگیری نمایند؛ در پژوهش حاضر به بررسی تضمینات اصل ۲۳ قانون اساسی در نظام حقوقی ایران و حقوق فرانسه پرداخته می شود. با این همه باید گفت حق آزادی در حقوق ایران آن طور که شایسته ی یک نظام اسلامی است با وصف در اختیار داشتن ابزارها و مبانی اسلامی و بین المللی، مورد عنایت قرار نگرفته است؛ با این حال راه بازنگری، اصلاح و انتخاب شیوه ی صحیح و کامل تر همچنان باز بوده به طوری که با شناخت و واکاوی تضمینات و ظرفیت های موجود در نظام حقوقی ایران و استفاده از قوانین فرانسه، این مهم محقق خواهد شد. در این پژوهش ضمن نتیجه گیری، با ارائه راهکارهایی به امید نائل آمدن به این مهم، گامی کوچک برداشته شده است. رویکرد این پژوهش توصیفی - تحلیلی می باشد و گردآوری مطالب به شیوه کتابخانه ای صورت گرفته است.

کلیدواژه ها:

سیاست جنایی ، اصل ۲۳ قانون اساسی ، حقوق ایران ، حقوق فرانسه