فراوانی کنه های خانواده ی Ixodidae ناقل Babesia و تعیین فراوانی آلودگی دام و انسان به Babesia در منطقه ی میانکوه استان چهار محال و بختیاری در سال ۱۳۹۶
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 38، شماره: 591
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 115
فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-38-591_002
تاریخ نمایه سازی: 13 آبان 1403
چکیده مقاله:
مقدمه: منطقه ی میانکوه از توابع استان چهار محال و بختیاری است که در آن، دام پروری سنتی از رونق بسیاری برخوردار است. Babesiosis، نوعی بیماری انگلی است که اغلب به وسیله ی کنه منتقل می گردد. با توجه به شیوع بالای کنه های سخت در دام های این منطقه، امکان وجود Babesiosis در منطقه وجود دارد. هدف از انجام مطالعه ی حاضر، بررسی فراوانی کنه های خانواده ی Ixodidae ناقل Babesia و فراوانی آلودگی دام و انسان به Babesia در این منطقه بود.روش ها: در این بررسی، ۲۰۵ نمونه ی دامی و ۱۶۰ نمونه ی انسانی دریافت و با روش های میکروسکوپی و مولکولی بررسی شدند.یافته ها: آلودگی ۳۱ درصد از نمونه های دامی به Babesia توسط روش میکروسکوپیک تایید شد. سپس، تمامی نمونه های مثبت با روش مولکولی مورد بررسی قرار گرفتند که آلودگی ۶/۶۵ درصد از نمونه ها به Babesia ovis تایید گردید. همچنین، ۱۲/۱۳ درصد از نمونه های انسانی آلوده به جنس Babesia بودند که آلودگی ۳/۳۳ درصد نمونه ها به گونه ی Ovis توسط روش مولکولی تایید شد. جهت تایید نمونه های منفی تعدادی از نمونه های دامی و انسانی به صورت تصادفی انتخاب و توسط روش مولکولی مورد بررسی قرار گرفتند که منفی بودن تمام آن ها توسط روش مولکولی نیز تایید شد. جنس و گونه ی کنه های صید شده نیز توسط کلید تشخیص ریخت شناسی انجام شد. تمام گونه های صید شده Rhipicephalus sanguineus بودند.نتیجه گیری: با توجه به فراوانی عفونت Babesia در دام های این منطقه، با تشخیص صحیح و درمان به موقع، می توان از گسترش این بیماری در منطقه جلوگیری کرد.
نویسندگان
مینا اسکندری
گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
نادر احمدی
اداره ی دام پزشکی شهرستان اردل، سازمان دام پزشکی کشور، استان چهار محال و بختیاری، اردل، ایران
مهران بهادران
مربی، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
حشمت اله یوسفی
دکترای دام پزشکی، اداره ی دام پزشکی شهرستان اردل، سازمان دام پزشکی کشور، استان چهار محال و بختیاری، اردل، ایران
سید محمد ابطحی
استادیار، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :