بررسی و مقایسه ی ماندگاری در انتقال سریالی پیوند (گرافت) چربی اتولوگ ذخیره شده در دمای فریز و چربی تازه در جوان سازی صورت: یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی

مقدمه: این مطالعه با هدف مقایسه ی ماندگاری در انتقال سریالی پیوند (گرافت) چربی اتولوگ ذخیره شده در دمای فریز و چربی تازه در جوان سازی صورت انجام گرفت.روش ها: در یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی، ۶۰ بیمار داوطلب تزریق چربی در ناحیه ی نازولیبیال در دو گروه ۳۰ نفره توزیع شدند. در گروه اول، چربی تازه از ناحیه ی داخلی ران برداشته شد و به مقدار ۳ سی سی در دو طرف محل نازولیبیال تزریق شد. در ۴-۳ جلسه ی پی گیری با فواصل ۴-۳ هفته، تزریقات بعدی به همین ترتیب صورت گرفت. در گروه دوم، مقدار چربی مورد نیاز برای ۴ جلسه تزریق از قسمت داخلی ران برداشته شد و ۳ سی سی در اولین نوبت تزریق شد و مابقی چربی در دمای ۲۰- درجه ی سانتی گراد فریز شد و در طی نوبت های بعدی، پس از یخ زدایی در محل نازولیبیال تزریق شد. میزان ماندگاری بافت چربی در ۳، ۶، ۹، ۱۲ و ۱۵ ماه بعد از تزریق در دو گروه تعیین و مقایسه گردید.یافته ها: مقایسه ی تغییرات نمره ی ارزیابی چروک های صورت (Modified Fitzpatrick wrinkle scale یا MFWS) در قبل از عمل و ماه های ۳، ۶، ۹، ۱۲ و ۱۵ بعد از عمل، تفاوت معنی داری را بین دو گروه نشان نداد (۳۷/۰ = P). درصد کلی کاهش بافت چربی در طی ۱۵ ماه بعد از تزریق در گروه تحت تزریق چربی تازه ۱۳/۰ ± ۵۹/۰ و در گروه تحت تزریق چربی فریز شده ۱۱/۰ ± ۶۱/۰ درصد بود و تفاوت معنی دار بین دو گروه دیده نشد (۷۳/۰ = P).نتیجه گیری: با توجه به این که ماندگاری بافت چربی در دو روش تزریق چربی تازه و فریز تفاوت ندارد، به نظر می رسد استفاده از چربی فریز شده به علت یک بار برداشت چربی و هزینه های پایین تر عمل، برای جوان سازی پوست ارجح باشد.

کلیدواژه ها:

چربی اتولوگ ، جوان سازی ، ماندگاری