بررسی سطح سرمی ویتامین D در بیماران مبتلا به کهیر مزمن و مقایسه ی آن با افراد سالم در شهر اصفهان
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 38، شماره: 591
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 178
فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-38-591_004
تاریخ نمایه سازی: 13 آبان 1403
چکیده مقاله:
مقدمه: کهیر مزمن، یک اختلال التهابی پوستی است که حداقل شش هفته از مدت بیماری گذشته باشد. امروزه، نقش ویتامین D در بیماری های التهابی از جمله کهیر بسیار مورد توجه است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی ارتباط ویتامین D و کهیر مزمن بود.روش ها: در این مطالعه ی مقطعی، ۴۰ بیمار مبتلا به کهیر مزمن و ۴۰ فرد سالم با دامنه ی سنی ۶۰-۱۸ سال از بین مراجعه کنندگان به کلینیک سرپایی بیمارستان الزهرای (س) اصفهان در سال های ۹۷-۱۳۹۶ تحت مطالعه قرار گرفتند. در کلیه ی این افراد، سطح ویتامین D با روش High-performance liquid chromatography (HPLC) اندازه گیری شد. سطح ۲۵-هیدروکسی ویتامین D به میزان کمتر از ۲۰ نانوگرم/میلی لیتر به عنوان کمبود (Deficiency) و سطح ۳۰-۲۰ نانوگرم/میلی لیتر به عنوان ناکافی (Insufficiency) در نظر گرفته شد. داده ها با روش های آماری مناسب مورد واکاوی قرار گرفتند.یافته ها: میزان متوسط ویتامین D سرم در گروه مورد ۶/۲۱ و در گروه شاهد ۸/۳۰ نانوگرم/میلی لیتر بود. در گروه بیماران، ۵/۴۲ درصد و در گروه شاهد ۵/۲۲ درصد سطح ویتامین D کمتر از ۲۰ نانوگرم/میلی لیتر و همچنین در گروه مورد ۵/۴۲ درصد و در گروه شاهد ۰/۲۵درصد سطح ویتامین D بین ۳۰-۲۰ نانوگرم/میلی لیتر داشتند. بنابراین، شیوع کمبود و سطح ناکافی ویتامین D در بیماران ۰/۸۵ درصد و در گروه شاهد ۵/۴۷ درصد بود.نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که شیوع کمبود ویتامین D در مبتلایان به کهیر مزمن نسبت به افراد سالم بیشتر است، اما یافتن رابطه ی علت و معلولی بین کهیر مزمن و ویتامین D نیازمند مطالعات وسیع تری می باشد.
نویسندگان
نیلوفر امینی
استادیار، گروه کودکان، دانشکده ی پزشکی و مرکز تحقیقات رشد و نمو کودکان، پژوهشکده ی پیشگیری اولیه از از بیماری های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
سحر حسینی
دانشجوی پزشکی، کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
